| Gabriel Tornoer Gulielmo Leporeo |
|
EX antiquis annalium monumentis memorie proditum est Preses equissime munificentiam non in creseis opibus ac rerum copia: sed in sola largientis animi promptitudine versari, Artaxerxes cm (vt Plutarchus ad Traianum scribens mfit) cum ei in via obsequentanti pauper quidam et operarius homo, ambabuis aquam manibus e proximo flumine haustam nihil aliud habens obtulisset: iucunde et suscepit et arrisit: non rei (que donabatur) estimatione sed prompta eius qui largiebatur voluntate gratiam mensus: non igitur ingentia auri pondera non attalicas opes offerimus: sed exilem de arte Memoriae libellum excellentie tue de nobis quam optime merite dicamus deuouemus. Multum ton formido corum ascribi numero qui laboris sui primitias naso suspendendas exponunt et cuantilant: naturamque sui prtus penitere faciunt ac delectis censorum spongias aut satyrorum aculeos aut venenosa linguarum verbera perferunt cum nostri monumenta (siculis gorris hyberis ve nenijs vaniora) ad incuden nondun satis reuocata maturesrint. Vnum in est qd' me multis madentem gemitibus consolatum reddit: est nescio cuiusmodi genus hoim qui cum sint elementarn et magis rudere cum Apuleio quam loqui nouerint. In laudabiles lingue latine candidatos consutia (suis barbarismis) inserre non dubitant. Istisque importunis commentationibus Isagogisque pnerilibus dilatrantes magnam doctrinae opinionem sibi mereri videntur: sed longe sua spe falluntur: nam malo a pauculis eruditorum centurijs videri. Quorum beneficio bone litere resuscitauerunt et repullulant quam infinita idiotarum plebecula eternis prope laudibus commendari. Coompertum in ha beo neminem (nisi philosophastrum) litteris nostris fuligine indussturum. Sed cum literarum sitibundus dulcorem degustarit (totis vt asunt pedibus ac manibus) in id quod honori nostro futurum est desiderabit blateret et oblatret quamtum volet scio quod vbi Epimendis venenose loquacitatis somnum indormierit. ad resipiscendum sero consurget Phrygu more: videre m vide or in hoc satyrico genere peculiariter delectari totamque malefici eijs orationem dotare. Ideo in tuarum laudum campo condescendere vtile esse existimavi. Sed vndenam potissimum sumam exordium, nescius ingemisco nostreque minerue virtus gentumis viribus destituetur: nam si illa scriptis redegero quae in re om̃es demirantur blandiri dicar, sin tacuero inuidere. Malu in aculationis nota falso inuri quam liuoris macula quouismodo respergi. Ancipitem enim cunctum vtcūq̃ cadet experiar: Tholo sana igitur curia (ne caducum parietem inclinaret) te in equissmum preside bene consulta excepit (Scientia virtute & moribuus ad amussim in litterali certamine pensatis) in quo non paruam tibi et posteris laudem comparasti. Gloriari profecto debes equissime presul: ac si argiuuum abstulisses clypeum tum ob virtutum tuarum insignia: tum ob memorie tenacitatem. De te igitur dicere possum vt Cato maior de Scipione minori soli sensus inest: vmbris par cetera turbo. Ex aliis tamen augurari nolo eruditiorum enim (vt insit Democritus) censura vix haberi potest. Phebus profecto lumen suum inclinarit si collata in me beneficia recenscere vellem, pro quibus si vitam pro dignitate tua profunderem, non viderer partem meritorum assequutus: sed ne in immensum nostra crescat oratio laconum breuitate utentes coronidem adijcimus tenuesqque ingenioli nostri primitias nomini tuo nuncupatas defecato excipias animo impensissime efflagitamus.
Vale Eximium literatum decus et virtutum specimen.
Tolose. 1523. 17. Kal. Octob.
Stephani Fustalliter Matisconen. Ad egregium
civilis arenae pugilem. D. Guilielmum Leporeum
Si quis inauditas optet cunctarier artes.
Emunctum Leporis mente revoluat opus.
Laurigeras studio vincit florente sorores:
Castalius rorat mollia labra liquor.
Non ignaua suam corrumpunt ocia mentem:
Casta nec Idalius viscera ledit amor.
Hunc decorat virtus: decorant ciuilia iura:
Et si fas liceat dicere rarus homo est.
| Gabriel Tornoer Gulielmo Leporeo |
|