Jump to content

Ars Memorativa Gulielmi Leporei Avallonensis/Liber II/Caput Tertium

E Wikisource
 Liber II: Caput Secundum Liber II: Caput Quartum 
Caput Tertium de lege locorum.

Lex locorum L Ocorum lex publicio teſte cuius verba recenſeo preceptione; inuentione; qualitate; diſſimilitudine; numero; notatione; impreſſione; commeticisque locis plene perfecteque conſtat. Preceptio eſt recta agendi ratio qua nature commoda firmata et ingenij bona adaucta longe lateque diluceſcunt.Philippi de Ariſtotele dictum. Ad quam habendam per rationem preceptorum inducimur. Periti enimem̃ Archididaſcali copia eſt potiſſimum eligenda,ↄ̨ (vnde Gellij teſtimonio) Philippus Macedoniaeę rex,ↄ̨ Ariſtoteli literis aperuit: filium ſibi genitum: quod equidem dijs haberet gratiam: non proinde quia natus eſt: quam pro eo: quod eum naſci contigit temporibus vite ſue: ſperabat enimem̃ vt eductus erudituſque ab eo, dignus exiſteret rerum ſuarum ſucceſſione. Proinde cum Athenienſes decreto ſuo cauerent: vt qui megaris cum eſſet: ſi intuliſſe athenas pedem prehenſus eſſet: vt ea res ei homini capitalis eſſet: (tanto Athenienſes odio) flagrabant finitimorum hominum megarenſium: tum Euclides qui megaris erat,ↄ̨ quique etiam ante id decretum et eſſe athenis et audire ſocratem conſueuerat, poſtquam id ſanxerunt, ſub noctem priuſquam adueſperaſcet: tunica longa muliebri indutus et pallio verſicoloro amictus; et caput et ora velatus,ↄ̨ domo ſua megaris athenas ad ſocratem commeabat: vt vel noctis aliquo tempore,ↄ̨Diſcendi cupiditas Euclidis. conſiliorum ſermonumque eius fieret particeps, rurſuſque ſub lucem milia paſſuum paulo amplius viginti eadem veſte illa tectus redibat, noſtris tamen ſeculis videre eſt Philoſophos vltro currere vt doceant, ad fores iuuenum diuitum, eoſque ibi ſedere atque opperiri prope ad meridiem donec diſcipuli vino eſtuantes, nocturnum omne vinum edormierint. Iſtud audiui a domino meo domino Lodoico Odebert Aualonensis,ↄ̨ politioris literature candidato: cui non minus debet philosphia quam debeat; aut iuris pontificij equitas a quo ingenue non diffiteor me artis memorie primordia habuiſſe. Cum eam in exercitatiſſima barbara diatriba Parrhiſijs cameratim auſpicaretur.

 Liber II: Caput Secundum Liber II: Caput Quartum