 Liber II: Caput Decimum |
Liber II: Caput Duodecimum  |
LOca discuntur, Quintiliano referente, vt quam maxime spatiosa, multa varietate signata: vt domum magnam et in multos diductam recessus habeamus. Dummodo recessus et circuitus iste confusionem non pariat. Omnis enim circuitus est vitandus, in lege “Dominus testamento”, Digestorum titulo “De condictione indebiti”, adnotat Clemens Auditor in titulo “De rescriptis”, cum glossa vulgata. In ea quicquid nobile est animo diligenter affigitur: vt sine cunctatione ac mora partes eius omnes cogitatio percurrere possit. Et primus hic labor est non haerere in occursu: tum quae scripserimus; vel cogitatione complexi fuerimus: et alio signo quo mouemur notamus. vt si de nauigatione mentionem facere velimus, in loco ponetur anchora, si de cursu, lepus; si de militia, telum. Haec itaque sensum dirigunt mouentque intellectum vt in rei notitiam deueniat. Hoc composito, cum est repetenda memoria, incipimus a principio haec loca recensere: et quod cuique attribuimus reposcimus: et eorum imagine admonemur: quae rei notitiam solo ediscendi labore producit. Nam cum in loca aliqua post tempus reuersi sumus, non ipsa tantum agnoscimus: sed eorum quae fecimus reminiscimur: personeque subeunt: nonnunquam iacite cogitationes in mentem reuertuntur. Vnde fit vt inuitus perdit quisque id quod elegerat verbum, nec facile reponit aliud, dum id quod scripserat quaerit.
| Liber II: Caput Decimum |
Liber II: Caput Duodecimum |