 Liber IIII: Caput Secundum |
Liber IIII: Caput Quartum  |
NAturalium rerum indagator Albertus causam in his duplicem inuenit: videlicet Phantasmatis impressionem fortem: et solutionem sensus a calore accidentali: qui cum sanguine cholerico ad caput eleuatus per organa virtutis animalis descendens, sensus quosdam, et maxime remotos, soluit. Similiter virtutem motiuam ad progressiuum motum excitat. Dubium autem mouetur: cur dormientes per abrupta scandentes minime cadant: mox autem excitati nonnunquam praecipites ruant. Casus ijs, qui per abrupta ascendunt, maxime euenire solet cum pericula attentantes formidare coeperunt: eo enim a virtutibus ex terroribus ad cor formidolosum se colligunt: et lacertos neruos et musculos et organa destituunt. Dormientes igitur in talibus securiores sunt, vbi excitati saepius cadunt. Sed dubium aliud excitatur: quare est quod dormientes eorum quae gesserunt, excitati recordari non possunt. Respondet, hoc fit per species eorum quae sensimus in memoriae arca reseruatas. Cum autem actus illorum fiant a sensibus accidentaliter solutis speciebus ad memoriam libere non patet introitus. Qui autem in ipsis actibus excitantur, facilius in semiplenam memoriam eorundem deuenire possunt. Sed longius inuestigandum est de causis naturalibus somniorum.
| Liber IIII: Caput Secundum |
Liber IIII: Caput Quartum |