hunc unum plurimae consentiunt gentes
populi primarium fuisse virum.
Cic. Cato 17, 61 quanta in A. Atilio Calatino (sc. auctoritas fuit)! in quem illud elogium ‘hunc — virum’. notum est id totum carmen incisum in sepulcro. Idem fin. 2, 3 5,116 non elogia monimentorum id significant (sc. mortuum voluptatibus studuisse), velut hoc ad portam (sc. Capenam, v. Tusc. 1, 7, 13): Hunc — virum. hunc unum Madvig priore (unicum codd.), Ernesti posteriore (uno cum codd.) loco restituit. Cf. Scipionis elogium C L E 6 Honc oino ploirume e. q. s. V. Leo p. 46, 4. Censor erat Atilius a. 247. Klebs RE II 2079.