Jump to content

Biblia Sacra interprete Sebastiano Castellione/Sophonias

CAPUT I.

[recensere]

1 Iouae sermo habitus ad Sophoniam Chusis filium, Godoliae filii, Amariae filii, Ezechiae filii, tempore Iosiae, Amonis filii, Iudaeae regis. 2 Perimam quicquid est in terrae solo, inquit Ioua: perimam et homines et pecudes: 3 perimam et aereas uolucres et aquatiles pisces, nec non impedimenta, hoc est impios, et homines ex terrae solo excindam, inquit Ioua. 4 Ac extenta in Iudaeam, inque omnes Hierosolymitanos, manu, extirpabo ex isto loco Baalenses reliquias, uidelicet flaminum simul et sacerdotum nomen: 5 et qui in tectis coelestes adorant copias, et qui Iouam ita adorando iurant, ut per regem quoque suum iurent: 6 et qui a Ioua defecerunt, quique Iouam non curant, neque morantur. 7 Pax aduentu Domini Iouae: nam instat Iouae dies, apparat enim Ioua sacrificium, indicit suis inuitatis, 8 in qua quidem Iouani sacrificii die animaduertam in principes regiosque filios, et in omnes peregrina ueste uestitos. 9 Animaduertam et in omnes limen transilientes illa die, qui dominorum suorum domos iniustitia fraudibusque replent: 10 eritque illa die, inquit Ioua, querula uox a porta piscium, et eiulatio ab altera parte, ingensque clades a collibus. 11 Eiulate Molaris habitatores: quippe deleto uniuerso mercatorum genere, excisisque omnibus pecuniosis. 12 Atque illo tempore rimabor Hierosolymam lucernis, et in homines suis concretos faecibus animaduertam, qui cum animis suis Iouam nec prodesse nec obesse cogitant. 13 Itaque cedent eorum opes in rapinam, et domus in uastitatem: quasque domos construxerint, non habitabunt: et quas panxerint uineas, earum non bibent uinum. 14 Instat Iouae dies magna, instat, et ualde properat, cuius Iouanae diei uox est acerba, clamante ibi milite. 15 Dies est saeuitiae dies illa, angustiae, angorisque dies, calamitatis et miseriae dies, tenebrarum et caliginis dies, nubilosa nebulosaque dies, 16 tubae clangorisque dies, aduersum munitas urbes, aduersumque pinnas altas: 17 adeoque homines angam, ut caecorum more ambulent, quoniam in Iouam peccarunt: eorumque sanguis ut puluis, et caro ut stercora fundetur, 18 nec eos argentum aurumue suum poterit liberare, saeuiente Ioua: quin eius impetus igne conficietur tota regio: adeo incolas omnes et prorsus et cito delebit

CAPUT II.

[recensere]

1 Coite ac conuenite, gens inamabilis, antequam edatur edictum, in paleae modum praetereunte die, 2 priusquam uos inuadat ardens ira Iouae, priusquam uos inuadat irati dies Iouae, 3 Studete Iouae omnes orbis modesti, qui eius sententiam exequimini: studete iustitiae, studete modestiae, si forte euadatis, irascente Ioua. 4 Nam et Gaza derelicta, et Ascalon uasta futura est, Azotus in meridie abigetur, et Accaron suffodietur. 5 Heu marini tractus incolae, Cerethaea gens, uos petunt Iouae uerba, o Palaestinae terrae mercatores: quam ego sic perdam, ut careat incolis, 6 eritque maritimus tractus pastoriciarum caularum mansiones, ouiumque consepta, 7 quas in eo Iudaeorum reliqui, eum tractum habentes, pascant, in Ascaloniis domibus uespere stabulantes: quum eos Ioua ipsorum Deus, sumpto de eis supplicio, reuocauerit ex captiuitate. 8 Audiui Moabitarum ignominiam, Ammonitarumque conuicia, quibus meos affecerunt, et in eorum fines superbierunt. 9 Quamobrem ita uiuam, inquit armipotens Ioua, Deus Israelitarum, ut Moabitis Sodomae, et Ammonitae Gomorrae similes erunt, urticeta, et salinae, et uastitas aeterna, a mei populi, gentisque reliquiis et superstitibus, diripiendi ac obtinendi: 10 id quod eis accidet ob ipsorum insolentiam, qui in armipotentis Iouae populum ignominiose superbierint. 11 In eos erit Ioua terribilis, quippe qui omnes terrae deos obliterabit, efficietque ut se uenerentur suo quique loco, omnes gentium insulares. 12 Uos quoque Aethiopes eritis eius ense caesi, 13 extensaque in septentriones manu, perdet Assyriam, et Niniuen in incultam desertamque uastitatem rediget, 14 ita ut in ea cubent omnia gentium animalia, et onocrotali et erinacei in eius tholis degant, resonante per fenestras coruorum uoce, qui erunt in limine, quippe detecta cedro. 15 Ergone lasciua illa urbs, secura degens, quae cum animo suo dicebat, se eam esse, praeter quam nulla foret, in uastitatem redacta est? stabulum ferarum? ita ut quisquis eam praeterit, mota manu sibilet.

CAPUT III.

[recensere]

1 Heu contumacem ac contaminatam urbem diram, 2 quae dicto audiens non est, disciplinam non admittit, Iouae non confidit, ad Deum suum non accedit. 3 Cuius principes in ea sunt rugientes leones: iudices lupi uespertini, non ad posterum diem exossantes, 4 uates temerarii, homines perfidi, sacerdotes sacrum profanant, legem uiolant. 5 Ioua quidem in ea iustus est, nihil iniquum facit: per dies singulos rationem suam in lucem proferre non intermittit: sed nesciunt iniqui pudorem. 6 Euerteram gentes, uastatis earum pinnis, earum uicos desolaueram, ita ut ibi nemo uersaretur, ita captis earum urbibus, ut nemo esset incola. 7 Cogitabam fore ut ea certe metuens me admitteret disciplinam, atque ita fieret, ut non excideretur eius mansio, me in eam tam multa animaduertente: illi uero suos omnes mores corrumpere maturant: 8 Quamobrem expectate me, inquit Ioua, ad diem quo tandem surgam. Nam mea sententia est colligere gentes, regna congregare, et in ea saeuitiam meam et omnem irae ardorem effundere, siquidem mei impetus igne consumetur tota terra. 9 Tunc enim restituam populis purum labium, ut uniuersi Iouae nomen inuocent ei seruientes uno humero. 10 Trans Aethiopiae fluuios erunt qui me orent, Phusaea puella mihi fertum afferet. 11 Eo tempore non te pudebit tuorum tot facinorum, quibus in me peccaueris: tunc enim ex te remouebo tui fastus proteruos, ut deinceps amplius non insolescas in meo sacro monte: 12 et in te humilem tenuemque populum relinquam qui Iouae nomini confidant. 13 Israelitarum reliqui non inique facient, neque falsa loquentur: nec inuenietur in eorum ore lingua fraudulenta: uerum pascent cubabuntque, nullo exterrente. 14 Triumpha, puella Sion: exclamate Israelitae: gaude et gesti toto corde, puella Hierosolyma. 15 Sustulit Ioua tuas poenas, tuos hostes depulit: Israelitarum rex Ioua uersatur in te, ne deinceps malum timeas. 16 Illo tempore dicetur Hierosolymae: Ne metue, Sion, ne committe ut tibi manus remollescant. 17 Ioua Deus tuus in te uersatur, fortis, seruaturus, qui de te gaudio gestiens, acquiescet in amore suo, de te cum ouatu exultans. 18 Remotos a coetu colligam, qui ex te erunt, o oneri subiecta dedecoris. 19 Equidem omnes qui te afflixerint, illo tempore conficiam, et claudas conseruabo, et disiectas recolligam, eisque laudem ac nomen conciliabo, ubicunque terrarum erubuerint. 20 Nam quo tempore adducam uos, quo tempore colligam uos, nomen uobis laudemque conciliabo apud omnes orbis terrae populos, reducens uestros captiuos, spectantibus uobis, inquit Ioua.