Christe, mearum
[recensere]1. Christe, mearum
Lux tenebrarum,
Memet in atrum
Criminis antrum
Sive baratrum
Suscipe lapsum.
2. Vnde per almum
Te rogo flatum,
Nobile verbum,
Qui regis ipsum
Cum patre mundum,
Compar in aevum:
3. Erue Servum
Valde misellum,
Pelle piaclum,
Tolle reatum,
Dirige gressum,
Redde paratum.
4. Atque clientem
Suscipe mentem
Teque timentem;
Da mihi mentem,
Fraude carentem,
Prava caventem;
5. Ima sinentem
Summa petentem,
Teque colentem
Atque scientem,
Te venerantem,
Quin et amantem.
6. Tu deus unus
Cum patre summus,
Flamine plenus,
Semper amandus,
Mente colendus
Seu venerandus,
7. Tu metuendus
Rexque tremendus,
Tutor habendus
Et reverendus
Duxque sequendus
Atque petendus,
8. Inclitus omnis
Conditor orbis
Luxque perennis,
Tu, pia cunctis
Norma ministris,
Forma salutis,
9. Dextera fessis,
Spes quoque lapsis,
Palma regressis,
Sedula iustis
Gloria servis
Et decus almis,
10. Spes mea, Christe,
Rex benedicte,
Lux pia vite,
Duxque perite,
Pastor amande
Seu venerande,
11. Respice nunc me,
Da, sequar ut te:
Iam miserere
Iamque medere,
Et tibi fac me
Iamque placere.
12. Gloria lausque
Sit tibi, Christe,
Cum genitore,
Quin et amore
Nunc utriusque,
Quin sine fine.
Spes mea, Christe
[recensere]1. Spes mea, Christe,
Rex benedicte,
Lux pia vite,
Duxque perite,
Pastor amande
Seu venerande,
2. Summe creator
Et reparator,
Sis mihi factor
Semper et auctor,
Sis animator
Et recreator.
3. Tu iugis esto
Gloria servo,
Perpes alumno
Vita misello;
Semper adesto,
Rex pie, voto.
4. Respice flentem,
Quaeso, clientem,
Te metuentem
Atque petentem,
Te venerantem,
Quin et amantem.
5. Porrige dextram,
Erige vernam,
Exue multam,
Postulo, culpam,
Corrige vitam,
Tu, male tritam.
6. Tolle ruborem,
Mitte pudorem,
Pelle pavorem,
Funde nitorem,
Velle rigorem
Daque vigorem.
7. Necte timorem
Quin et amorem,
Posco, perennem
Per genitorem,
Qui regit omnem
Fortiter orbem.
8. Semper ubique,
Christe, tuere
Et mihi, celse
Tu, miserere,
Teque timere
Atque amare,
9. Per tua, sancte,
Scripta meare,
Corde vel ore
Hinc peragrare,
Perpete mente
Hinc recitare,
10. Da meditari
Et modulari,
Ore profari,
Corde operari
Et tibi regi
Da famulari.
11. Haec ego verbi
Munere summi
Atque corusci
Posco adipisci
Pressus inormi
Mole piacli.
12. Christe, clienti
Consule flenti
Et, precor, audi
Vota miselli,
Vnice fili
Patris amandi.
13. Sedula dulci
Laus genitori
Et tibi proli,
Flamini et ipsi,
Perpes et uni
Laus deitati.
Christe, rex regum
[recensere]1. Christe, rex regum dominans in aevum
Lumen aeternum, patris atque verbum
Qui regis cunctum pietate mundum
Factor egentum,
2. Flebilem multum miserere servum,
Mente corruptum recreans alumnum
Sis memor dudum tibi recreatum
Atque redemptum.
3. Fac mihi signum, pie rex, benignum,
Quin et indignum, rogo, redde dignum
Vt canam laudum tibi, Christe, metrum
Nunc et in aevum.
4. Corrigas ipsam, precor, alme vitam
Fraude devictam, vitiisque tritam
Vt tibi dignam deus obsequelam
Iam modo solvam.
5. Tende praecelsam, peto sancte, dextram
Et fuga foedam variamque lepram,
Pelle iam noxam, nimium nocivam
Delue culpam.
6. Expia vernam reparando formam
Exhibe, gratam citius medelam
Forte ne tetram ruar in gehennam
Daemone plenam.
7. Nempe tu pridem, deus, hinc in orbem
Veneras omnem recreare plebem
Omnibus pacem populisque lucem
Ferre perennem.
8. Tuque mortalem deus, alme, carnem
Sumpseras idem, homo factus autem
Fuderas dulcem simul et salubrem
Sponte cruorem.
9. Hancque per mortem religando mortem
Liberas omnem reparator orbem,
Vasa caelestem revehens ad arcem
Rege nitentem
10. Tanta tu, pastor pariterque doctor
Perpes adiutor, iugis atque tutor,
Feceras, ductor, sator et redemptor,
Lucis et auctor.
11. Sis mihi factor, mihi sis et altor
Esto protector iugiter rector,
Esto defensor, necis o peremptor,
Semper et ultor.
12. Esto salvator, simul et ducator,
Sis gubernator, velut est creator,
Sis triumphator mihi sive victor
Et superator.
O veneranda dei suboles
[recensere]1. O veneranda dei suboles,
Inclita patris et effigies,
Intime splendor et alme dies,
Qui loca lumine cuncta reples,
Totus et in genitore manes -
2. Nempe minus patre nec quid habes,
Sceptra pari ditione tenes,
Quaeque cupis, domine, illa potes:
Nam recreas revocasque homines
Et patria pietate foves -,
3. Qui miseros facis incolumes,
Linquere carmina quique iubes,
Nos et in exilio esse doles,
Ad patriamque redire mones
Teque deum reperire doces:
4. Tu, rogo, suscipe nunc humiles,
Quas ego, rex, tibi fundo preces,
Meque, precor, miserum releves
Ac pietate tua vegetes
Et procul a vitiis segreges,
5. Omnibus, oro, bonis solides,
Ne premat amplius ulla lues,
Sed merear tuus esse comes,
Vt mihi detur amanda quies,
Quam meruere tui proceres.
6. His tua, Christe, patet species,
Emicat et rutilat facies;
Hinc quoque sunt iugiter hilares
Teque colunt et amant alacres:
His, deus, obsecro, me socies.
O deus, miseri
[recensere] 1. O deus, miseri
Miserere servi.
Ex quo enim me iussisti hunc in mundum nasci,
Prae cunctis ego amavi vanitate pasci.
Heu, quid evenit mihi.
2. O deus, miseri
Miserere servi.
Tu me, domine, fecisti, ut servirem tibi
Ego miser te dimisi et longe abivi.
Heu, quid evenit mihi.
3. O deus, miseri
Miserere servi.
Tu me quoque redemisti de iugo servili
Et ego te non agnovi nec ad te redivi.
Heu, quid evenit mihi.
4. O deus, miseri
Miserere servi.
Mandata, quae praecepisti, pro dolor! reliqui;
Fateor voce lugubri: nimium deliqui.
Heu, quid evenit mihi.
5. O deus, miseri
Miserere servi.
Almam legem, quam dedisti, denique neglexi
Et illa, quae vetuisti, avide dilexi.
Heu, quid evenit mihi.
6. O deus, miseri
Miserere servi.
Cuncta bona praeterivi animo libenti
Atque multa mala egi pectore ferventi
Heu, quid evenit mihi.
7. O deus, miseri
Miserere servi.
Voluntates non dimisi, sed his me addixi
Et totius me peccati vinculis devinxi.
Heu, quid evenit mihi.
8. O deus, miseri
Miserere servi.
Iram tuam provocavi crimine frequenti
Ideoque te offendi offensa ingenti.
Heu, quid evenit mihi.
9. O deus, miseri
Miserere servi.
Sed quid plura dicam tibi, o pia lux saecli?
Mala quaequae permisisti, cuncta miser feci.
Heu, quid evenit mihi.
10.O deus, miseri
Miserere servi.
Ergo iam succurre flenti, domine, clienti,
Scelera tibi fatenti, veniam petenti.
Heu, quid evenit mihi.
11. O deus, miseri
Miserere servi.
Affer opem indigenti iam manu clementi,
Vulneraque detegenti medere languenti.
Heu, quid evenit mihi.
12. O deus, miseri
Miserere servi.
Subveni te invocanti et in te speranti;
Dextram da, quem redemisti, iam periclitanti
Heu, quid evenit mihi.
13. O deus, miseri
Miserere servi.
Igitur vos, omnes sancti, coheredes Christi,
Exorate prece dulci pro me infelici.
Heu, quid evenit mihi.
14. O deus, miseri
Miserere servi.
Alma tu, Maria, tui virgo mater dei,
Interventu nunc salubri memor esto mei.
Heu, quid evenit mihi.
15. O deus, miseri
Miserere servi.
Sancte Michahel, insigni supplicator regi,
Deprecentur atque cuncti angelorum chori.
Heu, quid evenit mihi.
16. O deus, miseri
Miserere servi.
Claviger quoque praecelsi sancte Petre regni,
Socios adiungens tibi, preces funde patri.
Heu, quid evenit mihi.
17. O deus, miseri
Miserere servi.
Martyrumque gloriosi beatorum globi,
Flagitate pro miselli peccatis alumni.
Heu, quid evenit mihi.
18. O deus, miseri
Miserere servi.
Patriarchae quin electi et prophetae sancti,
Suffragamini petenti precibus clienti.
Heu, quid evenit mihi.
19. O deus, miseri
Miserere servi.
Virgines o clarae, vestri per amorem sponsi
Memoramini nunc mei delictis oppressi.
Heu, quid evenit mihi.
20. O deus, miseri
Miserere servi,
Insuper vos, summi dei confessores almi,
Opem ferte, precor, mihi oratu instanti.
Heu, quid evenit mihi.
Ut quid iubes, pusiole
[recensere]1. Vt quid iubes, | pusiole,
Quare mandas, | filiole,
Carmen dulce | me cantare,
Cum sim longe | exul valde
Intra mare?
O cur iubes canere?
2. Magis mihi, | miserule,
Flere libet, | puerule,
Plus plorare | quam cantare
Carmen tale, | iubes quale,
Amor care.
O cur iubes canere?
3. Mallem scias, | pusillule,
Vt velles tu, | fratercule,
Pio corde | condolere
Mihi atque | prona mente
Conlugere.
O cur iubes canere?
4 Scis, divine | tyruncule,
Scis, superne | clientule,
Hic diu me | exulare
Multa die | sive nocte
Tolerare.
O cur iubes canere?
5. Scis captive | plebicule
Israheli | cognomine
Praeceptum | in Babilone
Decantare | extra longe
Fines Iude.
O cur iubes canere?
6. Non potuerunt utique,
Nec debuerunt itaque
Carmen dulce | coram gente
Aliene | nostri terre
Resonare.
O cur iubes canere?
7. Sed quia vis | omnimode,
Consodalis | egregie,
Canam patri | filioque
Simul atque | procedente
Ex utroque
Hoc cano ultronee.
8. Benedictus | es, domine,
Pater, nate, | paraclite,
Deus trine, | deus une,
Deus summe, | deus pie,
Deus iuste.
Hoc cano spontanee.
9. Exul ego | diuscule
Hoc in mare | sum, domine:
Annos nempe | duos fere
Nosti fore, | sed iam iamque
Miserere.
Hoc rogo humillime.
10. Interim cum | pusione
Psallam ore, | psallam mente
Psallam voce, | <psallam corde,>
Psallam die, | psallam nocte
Carmen dulce
Tibi, rex piissime.
Age, quaeso, perge, Clio
[recensere]Age, quaeso, perge, Clio,
Remeando corde fido;
Propera, celer virago,
Repeda, sagax propago,
5Cui frater est Apollo.
Ob id hoc velut volando
Fer amico ovans Rathramno,
Domino, patri, magistro,
Calamo metrum impolito,
10Quod ei libens remitto,
Celebri viro et corusco,
Amo quem satis profecto
Animo pio ac benigno,
Datur ut mihi maligno
15Ab eo deo, bonum qui
Dabit omne flagitanti,
Sine quo nihil fore ulli
(Liquet ut) valent alumni.
Igitur, velut petita
20Es, abi, mora nec ulla
Tenearis ac decora
Videas sodalis ora.
Bis enim venis ab illo
Speciosa iam magistro
25Adimens fel, imprimens mel:
Reficis <bis> os alumni
Dape dulci, odore suavi.
Vbi hunc vides sedentem,
Alios probe docentem,
30Rogitent deum potentem,
Det ut his piam quietem,
Rogo, dic iugem salutem.
Septeno Augustas decimo praeeunte kalendas
[recensere]Septeno Augustas decimo praeeunte kalendas.
Solis equi dulcem efflarunt ubi naribus ignem
Fluctibus Oceani capita atque iubas madefacti,
Assuetum ad cursum properantes vertere currum.
5Splendida iam toto cesserunt sidera caelo,
Pallida germano cessit quoque Cynthia Phoebo,
Solus iamque citis quadrigam agitabat habenis
Iamque iubar mundo fundebat amabile quadro
Iamque nitore novo ac splendore micabat opimo,
10Clara et luce suam reddebat cuique figuram.
Gaudebat tenebras procul omnis terra fugatas,
Atque mihi adplaudens veluti praesaga boni mens
Tripudiabat ovans solito magis atque triumphans,
Artubus et cunctis hilarandi inerat potior vis:
15Cum mihi gratuito data sunt subito metra dono
Celsithroni regis de parte relata sodalis
Dulcia melle magis, trans lumen fulgida solis.
Quae sitiebat, uti, mea mens, sub sidere Cancri
Messor amat refici fontis dulcedine puri,
20Tabidus utque fame recreari vult quoque pane,
Algidus utque focum utque exoptat nudus amictum.
Exul uti patriam, ceu terram naufragus imam
Vtque situs tenebris cupit almae munera lucis:
Haud secus egregias mea nunc cupiebat egestas,
25Quas tua nobilitas deprompsit, amice, Camenas,
Insignes pulchras dulces habilesque venustas,
Famine perspicuas et vero pignore puras,
Scematibus validas tropicoque lepore coruscas,
Simplicitate probas, humili pietate decoras,
30Cum sale conditas, tum pacis amore politas.
Quas equidem sanctum dictasse reor tibi flatum;
Immo procul dubio nihil hinc, vir humillime: nato
Sunt bona cuncta, ab eo ac cupienti dantur egeno.
Ergo hunc aequalem pariterque pium genitorem,
35Trinum unumque deum, votis efferre per aevum
Debeo supplicibus, quo sum tibi praeside iunctus.
Absque meis meritis fecit hoc denique gratis,
Effuso qui te voluit reparare cruore,
Ditavit sophiae speciali quin et honore,
40Virtutis variae donavit amando decore.
Dignus et est vite hinc laudum per saecla favore,
Si daret efficere id parili sine fine tenore;
Sincero certo iugiter redamandus amore
Et casto sancte metuendus ubique timore;
45Competit assidue quem sancto efferre tremore,
Viscera largiri valeant si nostra quid illi.
Indigus est nostri qui nil utique emolumenti:
Non eget obsequii neque servitii atque nec hymni.
Solus ob id domini potitur cognomine veri.
50Et tamen ipse horum, reliquorum sive bonorum
Est dator atque auctor, ceu nosti tu, bone doctor.
Mente humili hunc ideo, si dat, benedicere certo,
Quod tribuit nobis talem te, pignus amoris
Qui servare velis et pangere dicta poesis,
55Quae sancto flatu, non vili inflata boatu,
Dulciloquo affatu, celebri rutiloque relatu
Demulcet mentem modulaminis huius egentem
Et solatur eam variis languoribus aegram;
Diversisque malis diversa poemata psallis.
60Sic cytharista etenim studuit celeberrimus olim
Cor sedare hominis fidibus psallendo canoris,
Nimirum hominis iam regni honore carentis,
Quem draco crudelis vexabat et improbus anguis,
Et vere merito, dominum quia liquerat ultro
65Elatus fastu nimio feritatis et astu.
Huic te psalmistae, huic, inquam, similem cytharistae
Dixerim, amice sacer, generose poeta, frequenter
Qui modulando tui levigas grave pectus alumni.
Atque utinam prosa tam dulcia, tam speciosa,
70Tam praefulgida et tam suavia tamque decora,
Tam pia, tam placida atque, quod est plus, tam mihi vera
Psallere magnifici pietas voluisset amici!
Hic tamen id parco inde, alibi quod reddere spero
Scripta favente deo, licet id cito, ut opto, nequibo
75Multas ob causas, quarum primam esse venustas
Hanc volo vestra sciat, quia vix vacat hora, residat
Qua mea rusticitas, ut saltim hinc fingere ternas
Litterulas liceat, quoniam imperium patris instat
Ad patrandum aliquid, cum hoc, tunc protinus illud.
80Istud ob id nequeo: sed et haec veraciter addo
Quod nimium metuo tibi respondere, quod imo
In sensu teneo, quia torpeo pectore bruto
Inscitiae plenus multoque errore volutus,
Sermone incultus, metri quoque iure solutus,
85Quamlibet hoc modico usus sim sub tempore pauco
Namque magisterio vix uno subditus anno;
Nec didici deinceps, dubiis ambagibus anceps,
Stultorum princeps, abrupta per omnia praeceps.
Nemo fuit mihi dux: ideo minime patuit lux
90Septo peccatis, quantum pietas nisi gratis
Caelestis tribuit, cui virtus gloria laus sit.
Raro hoc per me fit: per te peto crebrius ut sit.
Proinde scientiolae scintillula cum mihi inesse
Vix queat, extimeo hinc quid amico frendere summo,
95Sensibus arguto, lingua vehementer acuto,
Quippe exercitio qui nocte dieque sub isto
Versatus dudum evasisti culmen ad ipsum.
Hoc equidem attendens, appendens atque revolvens,
Virtutem inflantem postponens, aedificantem
100Gaudens praeferre institui hactenus inde silere,
Donec ope domini hinc valeam quid certum adipisci,
Aures magnanimis quod demulcere sodalis
Corque iuvare queat, ne squalor in ilia serpat
Et denuo offendam, si frivola forte refundam.
105Quod fieri ut possit, mea mens <h>aut impigra poscit
Suppliciterque rogat, pietas ut idem tua poscat.
Denique sunt multi domino donante magistri
Hac regione siti ingenio locuplete beati,
Vnde palatina plerique morantur in aula:
110Ad hos atque alios per barbara regna locatos
Cernua his avidus porrexi scripta diebus
Orans magnopere, dignentur ut ocius inde
Respondere mihi, ceu scis, vehementer egenti.
Estque Augustini his sententia missa beati,
115Quam liquido exponi auctori quadrando poposci.
Nempe tribus horum studui proprium indere sensum,
Matcaudo, Ione atque Lupo, rutilantibus ore,
Poscens obnixe, satagant ut vera referre.
Proposita est reliquis tantummodo quaestio cunctis.
120Obposui sane, obicitur quod parte ab utraque;
Nemo sed excepto quid adhuc mihi reddidit uno;
Qui cum sit cautus simul et catus, est moderatus
Sic iam terna sui librans responsa labelli,
Vt dempto neutri pleno discrimine parti
125Congruat; unde tibi recitanda haec utraque duxi,
Respondere alii properant dum mente sagaci,
Quo magis his mihi quam reputes karissime quicquam,
Si videas aliquid, concordans quod tibi non sit.
At licet usque, rogo, mecum duo perpete voto,
130Pectore quin toto supplex orare memento,
Donetur habilis quo sermo videlicet illis
Cumque vigore salis pia nobis pignora pacis.
Gaudeo praeterea, nimium venerande poeta,
Sublimis cum sis, humili quod honore nitescis,
135Cumque polum subeas, quod humi te repere signas.
Nam placet istud ei, ut nosti, vir splendide, regi,
Qui fore praehumilis pro te est dignatus in imis
Mortis ad usque genus, quod erat super omnia peius.
Hoc velut ore facis, si corde patrare studebis,
140Cunctarum vere virtutum stabis in arce.
Nam facile est homini miserum se voce fateri,
Ceu simulator agit; sed corde tenere, quod infit,
Pauperis est animo in supero regnantis Olympo.
Illud enim reprobi faciunt persaepe gemendi;
145Hoc autem electi nimirum ab origine mundi:
Idcirco haud meritis, veri sed munere patris
Felices, frater, felices, celse magister,
Quos pater in Christo delegit more benigno,
Quorum nemo perit, quos sanguinis unda redemit
150Agni caelestis, qui vitam contulit illis;
Felix, agnorum fuerit qui extremus eorum!
Nec leo nec praedo, lupus ac draco, latro nec ambro
Hinc rapient quenquam vel vi vel fraudibus unquam.
Omne quidem, quod ei tribuit pater, advenit illi.
Christe, mearum (aliter)
[recensere]1. Christe, mearum
Lux tenebrarum,
Memet in altum
Criminis antrum
Dirige gressum
Respice lapsum.
2. Erue servum
Valde misellum,
Pelle piaclum,
Tolle reatum
Sive paratum
Aspice lapsum.
3. Atque clientem
Suscipe flentem
Teque timentem:
Da mihi mentem
Temet amantem,
Omnipotentem.
Conditor almus
[recensere]1. Conditor almus
Christus Olimpi,
Tempora cuncta
Qui moderatur
Atque gubernat,
Auctor et altor,
2. Quique, priusquam
Saecla fuissent,
Vnica proles
Omniparentis
Nobile verbum
Nascitur ore,
3. Atque creando
Caelica regna,
Sidera clara,
Aequora glauca
Arvaque cuncta
Sponte patravit,
4. Ac sine fine
Numine pollens
Venit ab astris
Clausus in alvo
Virginis almae
Totus ubique,
5. Quem pereunti
Huic male mundo
Edidit ipsa
Integra semper
Mater opima
Virgo Maria,
6. Qui bibit haustum
Mortis amarae
Morteque victa
Fregerat Orcum
Nosque redemit:
Sit benedictus.
7. Cuius inundans
Proflua sancti
Gratia flatus
Iure dicandi,
Dulcis amice,
Te benedixit,
8. Et tibi donans
Terna bis altae
Dona sophiae
Ac semel unum
Dogmatis omnis
Fonte replevit.
9. Nam tibi servit
Sensus acutus,
Prompta loquela,
Nectare plena
Copia prosae,
Metrica Musa.
10. Plura quid inquam?
Sermo referre
Non valet omne
Pondus amoris,
Quod tenet ipsum
Pectoris antrum.
11. Ergo vigeto
Sospite vita
Stella refulgens
Lucis ad instar,
Doctor opimus
Dignus honore.
12. Prospera cuncta
Det tibi Christus,
Qui super aetram
Sceptra paterna
Continet omni
Tempore saecli.
Quo ne tu missus doleas nec temet abyssus
[recensere]Quo ne tu missus doleas nec temet abyssus
Involvat, totis caveas, deposco, medullis,
Atque scias utinam, quantum, carissime, plangam
Ob tale scriptum, quod habetur, sit quasi dictum
5Ipsius ore dei, pro quo <olim> iurgia novi
Facta, sed et fieri non cessant climata mundi
Per diversa, mihi sicut dixere periti,
Ipse vel audivi passim letalia fundi.
Hinc ego lamentor, hinc te modo cernuus hortor:
10Emendato tuum, velud esse necesse, libellum,
Cernimus, ante deum ne sis damnatus in aevum,
Antestabis eum pudibundus quando, benignum
Electis vultum praebentem hinc quoque multum.
Flagito te denuo: Miserere tui pius ultro,
15Ne tunc, quando voles, nequeas, hos per modo soles
Est operae pretium patrare quod: ergo supernum
Perspice iudicium neque sit pudor hoc ad agendum,
Sis licet antistes; quin immo quod esse superstes
Cerneris hoc ad opus, domino grates age pronus,
20Acceleraque viam devote demere culpam,
Quatinus hinc veniam valeas adipiscier, ut iam
Non sibi displiceas, est cuius ubique potestas
Quos vult pontifices damnare perinde nocentes
Quosque cupit superis conectere civibus ipsis.
25Inter eos nitide iugiter merearis ut esse,
Quo fervore velim, si nescis, promere possim,
Et puto, si fatear, tanto vix a patre credar.
Conscius in celsis tamen est et in aethere testis,
Qui scit inesse tui de se mihi pignus amandi.
30Perspice, quae domini dederit tibi gratia nostri
Vnius et trini, excepit cum temet ab <aevi>
Auspiciis teneri: reminiscere, quanta volenti
Ire per abrupta obstiterit pietate paterna
Abstuleritque tua ignoscens puerilia multa
35Contuleritque sua spirans in te sacra dona,
Gratis, non merito, carismata larga serendo,
Fontis opima sui potare fluenta clienti
More sibi solito gratis concessit et ultro.
Cui de parte tua modo talia sunt retributa,
40Inficieris uti, quod perditionis alumni
Non sint praefixi sub tartara praecipitandi,
Cum constet missos et eo iam praecipitatos,
Vt legimus patulo credentes pectore toto:
Gratis ut electos paradisi in luce locatos,
45Sic merito reprobos in abyssum scimus adactos.
Figulus ipse luti ceu vult facit; ecquid iniqui
Murmur figmenti praesumit ad ista reniti?
Ast ego praescitos fateor divinitus ipsos
Ad facienda malos proprio probra velle futuros;
50Hinc praedamnatos in abyssum praecipitatos
Regis iudicio superi probo sat quoque iusto.
Tu tamen econtra peribes his esse parata
Tantum tormenta, existant quasi non et in ipsa
Hii praefiniti praefixi praeque parati,
55Cum praedamnati, praemissi, praecipitati
Credantur plane, cognoscantur manifeste,
Probentur clare seu convincantur aperte.
Quisquis habet visum, non tantum cernit id ipsum,
Insuper exclamat, quod sic est nec secus extat,
60Increpat, ingeminat, testatur et hoc ita monstrat,
Certius esse quasi nil umquam quiverit ipsi
At tu, qui summa specialiter esse sophia
Praeditus effereris, minime sic esse fateris.
Haecine nutrici sunt reddita seu genetrici
65Praemia tam dulci? Meruerunt haecine, fili,
Gratia gratuita et sapientia, mater opima?
Haec de parte tua capient, non altera dona?
Ista repensa sui cum liba tuentur alumni,
Laetanturne dolent, gaudent an his mage merent?
70Vere causa sui non est hic tripudiandi,
Nec fuit ista tibi de se sors his redibendi,
Sed tamen in domino patre, prole ac flamine sancto
Indubie fido, quod iam carismate digno,
Munere quin largo deitas pia corriget ultro,
75Quicquid ibi mendae potuit humanitus esse,
Nil quia de proprio nisi menda tenetur; ab illo
Nato primorum sors haec de parte parentum
Restitit, haec superest, sed iam modo tempus ad hoc est,
Praeveniente deo, comitante, sequente benigno,
80Arripiatur uti constantia libera libri
Nunc emendandi, datur hic dum stilla morandi
Temporis et fandi nec non sata prava putandi,
Quin evellendi nequam plantaria nostri
De medio campi; ramnus radicitus horti
85Sit procul a nostri areola, quoniam male multi
Ipsius incauti spinis heu sunt scio puncti;
Quos tu si nosti, vix desinis ora rigari
Vberibus lacrimis, quoniam quod deterius his
Noscitur esse malis, delirant, sint quod opimis
90Pasti deliciis potius, quam sunt ita dumis
Puncti, sicut eis perhibemus tristibus extis.
Dic illis igitur, cui credunt quemque fatentur
Auctorem horum velut utilium fore florum,
Vitalem pastum quasi spiritibus referentum.