O mi custos, o mi heros
[recensere]1. O mi custos, o mi heros, mi pater misericors,
Flecte, precor, ad me tuos miseranter oculos
Lucem super omnem pulchros, super solem splendidos.
2. Tuque, mi redemptor, Christe, fili patris optime,
Dignare tuo cum patre me, quaeso, respicere,
Vt respectus possim flere miser amarissime.
3. Tuque, spiritus o sancte, pie mi paraclite,
Qui ex patre filioque procedis assidue,
Me tuo misellum more conturbandum commove.
4. Novi namque me peccasse contra te gratissime,
Sicut die, ita nocte, corde, ore, opere;
Laboravi semper valde te, deus, offendere.
5. Laboravi, inquam, valde plura mala facere,
Quam sint homines in orbe, quam astra in aethere,
Vel quam pisces intra mare, arena in litore.
6. Volo unde nunc lugere, sed non possum, domine;
Sine te quivi peccare, sed nequeo plangere,
Sine te sum lapsus male, sed non possum surgere.
7. Non enim possum plorare nec lamenta fundere,
Potui multa patrare qui mala cotidie,
Quorum soli patet tuae numerus scientiae.
8. Caro ita quidem mea sine te est arida
Sicut terra sine aqua, sicut petra rigida,
Oculorum est pupilla ceu cristallum frigida,
9. Sicque sicut silex dura cuncta sunt precordia;
Ideo non valet ulla emanare guttula,
Exque me nec saltem una ire potest lacrima.
10. Proinde meorum multa criminum cum milia
Sint et plora quam arena marina per litora
Atque multo graviora massa extent plumbea,
11. Clamat, ecce, supplex mea nunc ad te miseria,
Petens, ut digneris tua me misericordia
Hac respicere in hora torpentem socordia.
12. Age iam mei mollita de cordis duricia
Educ, quaeso, modo multa lacrimarum flumina
Ad facinora deflenda simul et flagitia.
13. Graviter peccavit mea nam tibi dementia,
Fortiter succurrat tua sed mihi clementia,
Quoniam est tibi tanta ceu nulli potentia.
14. Tu es trinus, tu es unus, tu es potentissimus,
Tu es pius, tu benignus, tu es clementissimus,
Ob hoc meis da dignatus flumina luminibus.
15. Tu petram in stagna dudum convertisti laticum
Atque rupem in aquarum fontes multiplicium,
Tu potes cor ita meum emollire ferreum,
16. Tu pectus adamantinum reddere ut carneam,
Tu mutare nunc belvinum in humanum animum
Veteremque vel antiquum iam novum spiritum.
17. Ad cadendum sola mea sufficit miseria,
Ad surgendum eget tua sed misericordia,
Quia inest mihi multa, pro dolor, vecordia.
18. Porrige iam lapso manum, da luctum, da gemitum,
Dona fletum, dona planctum ploratumque plurimum
Facque cor humiliatum, conturbatum spiritum.
19. Plorem, pater, vehementer te donante iugiter;
Plorem, fili patris, semper, flagito suppliciter;
Plorem, spiritus o sacer, te favente inpiger;
20. Lacrimer indesinenter et incessabiliter,
Lamenter necnon instanter, infatigabiliter,
Vt post perpetim consoler tecum et exhilarer.
21. Summe pater, miserere ac misericordiae
Miseranter, quaeso, tuae clemens reminiscere
Et ad meum me adtrahe forti Iesum robore.
22. Tuque, domine o Christe, o caput aecclesiae,
Adtractum, deposco; ad te me dignanter recipe
Et receptum solidare in te noli spernere.
23. Tuque, spiritus o sancte ac dulcis paraclite,
Mei semper meminisse noli, rex, contemnere,
Sed da patrem filiumque atque te diligere.
24. Deus trine, deus une, deus clementissime,
Trinitas colenda corde, mente atque pectore,
Vnitas amanda valde omni nobis tempore.
25. Qui es quadri diligendus orbis in climatibus,
Sed mei plus irritatus corporis, heu, sensibus
Quam sis mundi a totius, credo, peccatoribus,
26. Miserere, quaeso, deus, miserere concitus,
Succurre, deposco, prius quam inferni abyssus
Me absorbeat, quo nullus utilis est gemitus.
27. Respice quapropter prius, pater, fili, spiritus,
Trine atque une deus, pereat quam famulus,
Quem plasmasti tuis pius miserando manibus.
28. Manuum tuarum opus respice clementius;
Si respexeris, ploratus sequetur uberrimus,
Immo simul ululatus erit amarissimus.
29. Ego, pater, ille tuus prodigus sum filius,
Abs te procul exul factus qui fui diutius
Meretricibus coniunctus et consumptis omnibus
30. Quae tu bonis es largitus panis miser indigus
Effectus fui subulcus, saturari cupidus
Siliquis, sed dedit nullus, quae dabantur suibus.
31. In me autem nunc reversus cum sim mendicissimus
Cumque tuae sciam prorsus multos penetralibus
Mercennarios in domus abundare panibus,
32. Reminiscens, quod benignus es atque piissimus,
Pietate tua fisus, quamvis indignissimus
Nomine servi misellus filiique penitus,
33. Advolutus clamo tuis eiulans vestigiis:
Pater mi, peccavi meis in caelum miseriis
Atque coram te delictis gravibus et nimiis.
34. Non sum dignus dici tuus servus, nedum filius,
Sed iamiam dignetur meus pater clementissimus
Tractare suam benignus pietatem cicius.
35. Eripe de portis mortis me, pater amabilis,
Pereat ne tui iuris suis plasma meritis;
Abest panis, adest famis pestis miserabilis.
36. Nemo panem habet vitae preter te, altissime,
Quem nunc cernor esurire, indignus percipere,
Sed gratuito largire tu pius hunc munere.
37. Saginatus est occisus fratri meo vitulus,
Qui fuit peregrinatus a patre diutius,
Cum multis luxuriatus miser meretricibus.
38. Qui ad te ubi reversus fuit mendicissimus,
Consumptis paternis rebus atque bonis omnibus
Indigens suilli victus, sed carens hoc funditus
39. Inops panis, dives famis ut est piis oculis
Alonge respectus patris, est donatus osculis,
Amplexatus et benignis vehementer brachiis.
40. Aliud nil fuit fassus, ni quod esset filius
Eius ultra iam indignus; servis a fidelibus
Prima stola est indutus, inque manu anulus
41. Est confestim sibi datus, tegumenta pedibus,
Pariterque saginatus est occisus vitulus,
Sicque fuit epulatus tecum, pater, filius.
42. Ergo quia est inventus, fuerat qui perditus,
Rediit resuscitatus et revixit mortuus,
Gaudio magno gavisus est cum servis dominus.
43. Igitur ego ipsius nunc ad te fraterculus
Clamo tuis advolutus, pie pater, pedibus,
Tuus, fateor, indignus nihil minus filius.
44. Ecce petit . . . . . . . . . . . veniam sceleribus
Pro suis, offensum quibus te tristatur pluribus,
Quam polus ipse depictus splendeat sideribus.
45. Ergo sicuti tunc pius nihil haerens amplius
Tam clementer es misertus nato currens obvius,
Miserere sic dignatus modo mei ocius.
46. Et quidem nil eo minus verum multo amplius
Peccavi tibi protervus diebus ac noctibus,
Ad bonum, pro nefas, tardus, ad malum promptissimus.
47. Iustificavi misellus meis facinoribus
Peccatores omnes, mundus quos tenet quadrifidus,
Proinde peto prostratus, miserere cicius.
48. O Iesu, quatriduanus, bone pastor, Lazarus
Mortis in sepulcro situs iamque nimis fetidus,
Monumento quamvis pressus, iamiam scatens vermibus,
49. Ecce iacet interemptus multis pro criminibus,
Quae gessit econtra stultus, segnis, hebetissimus,
Privatus velut ambobus cum sensu luminibus.
50. Freme, freme, bone Iesu, ac turbare spiritu,
Lacrimare pio fletu servi pro interitu,
Propria qui semet manu interemit iamdiu.
51. Clama, clama, Iesu Christe, voce magna, domine:
"Prodi foras, tumulate, veni foras, Lazare,
Exi, exi ac procede iam mortis de carcere!"
52. Si clamaveris me, Christe, redemptor piissime,
Exibo laetus repente ac procedam propere,
Quin vita servum vocante fugiet mors rapide.
53. Ligatus pedes et manus faciemque Lazarus
Prodiit ille antiquus voce dei excitus:
Sic ego, plus licet vinctus, non prodibo tardius.
54. Fili dei Christe vivi, iube tui Lazari
Pedes manus ora solvi et abire desini
Et vestigiis advolvi sui sacris domini.
55. Iam tibi tuoque patri, quin sancto spiritui,
Trino deo atque uni corde, ore supplici
Grates ago voce tali honore sub triplici:
56. Benedictus sit excelsus genitor et genitus
Spiritus necnon et sanctus, predulcis paraclitus,
Per quem suus est secundus suscitatus Lazarus,
57. Manicis qui magnis vinctus, constrictus compedibus
Flammis eram destinatus poenarum ultricibus,
Quae tormentis extant prorsus plenae multiplicibus.
58. Gloriam cantabo sane omni tibi tempore,
Si digneris evocare mortis me de limine,
Cui est vita cum patre et regnum cum flamine.
59. Tange, tange, Iesu Christe, meos clementissime
Oculos et squamas inde serpentinas abice
Fluminaque multa valde lamentorum elue.
60. Tactos terge et reterge, quo plus fluant lacrimae,
Fluant nocte, fluant die, ut possint restinguere
Flammas, quae sunt mihi iure poenis meis debitae.
61. Spiritus o sancte, pia respice me gratia
Et mersum mortis in ima me, precor, vivifica
Ac vivificatum tua luce iam illumina.
62. Gratis nam fecisti tua me misericordia,
Gratis, flagito, reforma demum et resuscita;
Gratis tua dantur dona, hinc dicuntur "gratia".
63. Memento, domine deus, quod, gignens ac genitus
Vt est potens utque pius, sic tu nihilominus
Ante secla es benignus, mitis, potens, validus.
64. In quemcumque enim spiras, statim hunc vivificas,
Cum patre, cum prole tonas, regis et illuminas,
Gratiam cui vis donas, solidas et vegetas.
65. Quos placet, benigne vocas, vocatos sanctificas,
Humiles pius exaltas et altos humilias,
Inmundosque quos vis mundas, inpuros purificas.
66. Quid plura? leprosos purgas, impios iustificas,
Cum patre proleque cunctas quas vis mentes recreas
Insuper et recreatas pariter glorificas.
67. Quamobrem te, deus pie, postulo humillime,
Cito mihimet succurre cum patre, cum sobole,
Et ovi nimis infirme gratiam iam tribue.
68. Da, precor, in te clamare "abba, pater, domine"
Necnon atque "Iesu Christe" simul, quaeso, dicere
Quin et te "o flatus alme" vocare humillime.
69. Da timere, da amare, da frequenter colere
Patrem, prolem, sanctum atque da flatum diligere
Toto corde, tota mente toto necnon pectore.
70. Esto mihi timor ingens atque amor vehemens,
Diligam te nimis timens timeamque diligens
Serviamque contremiscens, contremiscam serviens.
71. Exue me, peto, meis, domine, flagitiis,
Quibus te offendi nimis retro actis seculis,
Et nunc quoque plura priscis addo nova maculis.
72. Deduc me in viam pacis, cum obire iusseris,
Portioque mihi lucis tunc patescat perpetis,
Merear et cum beatis te laudare angelis.
73. Gloria, laus, honor patri, proli ac spiritui
Ex ambobus procedenti ante orsa seculi,
Trinitati lux perenni, unitati perpeti.
Cursum mundi sol vergentis pariterque hominis
[recensere]1.
[recensere]Cursum mundi sol vergentis pariterque hominis
Designans et metas orbis ac spherae volubilis
Circumlustrans mutat acta conficit et tempora
Annorum necnon inmensa peragit curricula,
5Momenta volvens alterna per aetatum milia.
Vectus aureo figmento, et curru quadriiugo,
Lucidus in poli centro corporali radio,
Via regia libratim per menses duodecim
Horas fingit, dies agit, oritur et occidit,
10Bisque secat zodiacum, binis aequinoctium
Tangens punctis quadruplatum reddit emisferium.
Hominis sunt ista, deus, ordinata dotibus,
Qui fungit vita diebus pariter et noctibus;
Iussus, quatuor ditatus te duce virtutibus
15Bina pulsat caelum luce: intellectu, opere.
Ergo, creator aeterne, pater potentissime,
Qui per filium tam magnam construxisti machinam
Atque hominem qui tuam condis ad imaginem
Quique nobis pignus sanctum dedisti paraclitum,
20Miseris in nostra morte sis volens succurrere,
Quam occasu solis huius anxie recolimus.
Sed in solis magni morte plurimum confidimus.
Da nobis te invenire placatum, piissime,
Cum tibi reddemus flatum singulari vespere,
25Qui tempus ad vespertinum post actum diluvium
Oleae misisti ramum, homini presagium:
Nam quando misisti tuum filium carissimum,
Tale tunc nobis et tantum contulisti oleum,
Quod omnes preoccuparet balsamorum guttulas
30Et aromatum fraglaret super omnes virgulas.
Ad cuius iam pedes iacet devicta mortalitas,
Cuiusque dono sanatur nostra nunc infirmitas,
Et a quo prostrata morte regnat innortalitas.
Gloria sit deo patri, proli, quin spiritui,
35Deo trino necnon uni, paci, vite, lumini,
Nomini nimirum dulci divinoque numini.
2.
[recensere]Fluxit ille labor magnus, quem diurnum dicimus,
Et redit quietis tempus, quam nocturnam pangimus.
Esto nunc, dies aeterne, custos nobis intimus,
Qui nescis oriri, certe nescis et occumbere.
5Tu vita, salus et quies, tu sine labe dies,
Tu lux perennis piorum, fons, origo mentium,
Qui noctem quietis almam tribuis mortalibus,
Noctem, inquam, tenebrarum signatricem providis.
Eo ductu monuisti spatiando noviter,
10Illam quod divisionem disceremus gnaviter
Principalem, quam tulisti luce atque tenebris,
Lucem probans esse bonam cunctisque perutilem
Providenter tenebrarum dirempta caligine,
Vbi lancem posuisti geminam iuditii,
15Cum lex coepit exarari Moysi temporibus,
Existens tuis deductor ad promissam patriam
Die nubis sub columna, nocte sub flammivoma.
Ergo, Christe, tenebrosa tolle nobis opera
Sisque nobis nube mitis, non igne terribilis,
20Vt in te nunc aeternumque possimus quiescere.
Gloria, laus, honor patri, proli ac spiritui
Ex ambobus procedenti ante orsa seculi,
Trinitati lux perenni, unitati perpeti.
3.
[recensere]Galli cantu mediante noctis iam caliginem
Et profundae noctis atram levante formidinem
Te, deus alme, rogamus supplicesque poscimus,
Vt a nobis tollas pie chaos confusibile
5Erebique chasma pellas, mortis antra conteras.
Ad hoc nam venisti clemens a paternis sedibus,
Vigil, potens, lux perennis atque custos maximus,
Dum tenerent simul cuncta medium silentium
Redderent necnon mortalem meritis effigiem,
10Quo nos excitares, Christe, de somno malitiae
Atque gratis liberares nocturno de carcere
Redderesque nobis lucem, vitae semper comitem.
Namque nox signat adversa mortis et pericula
Tartarique Phlegetonta pingit, antra tristia.
15Contra quae venisti tandem, qui formasti hominem,
Lux aeterna, lumen potens, dies indeficiens,
Debellator atre noctis, reparator luminis
Destructorque tenebrarum, inlustrator mentium,
Quo nascente suscitamur, quo vocante surgimus,
20Faciente quo beati, quo linquente miseri,
Quo a morte liberati, quo sumus perlucidi,
Quo mortis victores facti, noctis atque seculi.
Ergo nobis, rex aeterne, lucem illam tribue,
Quae nulla fuscatur nocte, solo gaudens lumine.
25Gloria sit deo patri, <proli, quin spiritui,
Deo trino necnon uni, paci, vite, lumini,
Nomini nimirum dulci divinoque numini>.
4.
[recensere]Adest tempus matutinum, dulce gallicinium,
Quo morte perempta redit salvator ab inferis,
Ille blandus et tremendus, mitis et terribilis,
Qui crucis in ara pie nostrum flevit vespere
5Et patri conciliavit toto fissus corpore,
Se pro nobis offerendo hostiam placabilem,
Holocaustum singulare, victimam mirabilem,
Mire multum libra pensum, dulce sacrificium.
Hinc manarunt sacramenta, quis constat ecclesia:
10Sanguis, aqua, vita nostra, mistica redemptio,
Pax inormis et dulcedo, lucida purgatio.
Sicque restat sepultura, qua quiescunt mortui,
Quam providit et quadrato protulit senario
Occurrens nobis per simplum et proturbans geminum.
15His ita surrexit Christus, blandus et fulgoreus,
Quod docebat ad sepulchrum iuste sedens angelus,
Qualis est electis Christus, qualis peccatoribus.
Ergo te precamur, deus fortis et omnipotens,
Lux aeterna, mane nostrum lumenque perpetuum,
20Vota nostra matutina digneris respicere,
Nostros dies tua pace placeat disponere;
Salves nos vigil, aeternus a noctis operibus,
Dimittas peccata nostra, parcas facinoribus,
Facias nos crucifixos viciosis actibus
25Atque tibi consepultos quadratis muneribus,
Vt, cum dies repentina tremendi iuditii
Coeperit clarere cunctis spetie terribilis
Et tubae clangor audiri, qua resurgent mortui,
Nos cognoscere digneris tuos esse proprios,
30Immutatos, incorruptos pariterque lucidos,
Ac tales digneris parti deputare dextere.
Hisque votis simul iunge, deus clementissime,
Hunc diem sine peccato tribuas transigere,
Opem miseris instanter da misericorditer,
35Quo tibi possimus, deus, adherere iugiter,
Et tibi placere semper concede salubriter.
Gloria sit deo nostro, patri potentissimo,
Proli magne atque sancto flamini paraclito,
Quorum est una maiestas per aeterna secula.
5.
[recensere]Audi laudes horae primae, deus clementissime,
Quas tibi fundit devote necnon fidelissime
Grex pusillus ac misellus, humilis et modicus.
Namque tu es magnus sator vitis et agricola,
5Non confuse nec divise tu pater familias
Operarios conducens electam in vineam,
Quo existi primo mane Abel sacrificio;
Tertia progressus inde Noe archam velitans;
Sexta pronotans et nona Abraham et Moysen,
10Donec tandem tu venisti consecrans undecimam.
Hinc primum vivendi modum docens naturaliter,
Alterum per datam legem statuis legaliter
Sicque gradibus ascensis iubes spiritaliter
Vivere, sic operari mistica in vinea.
15Vnde fiunt iure primi, qui erant novissimi:
Spiritalis namque vita animalem iudicat
Et procedens aequa lance iam carnalem reprobat.
Ergo, deus pie clemens rexque praestantissime,
Nostram vineam moralem digneris excolere
20Atque vitam puerilem misertus attollere
Ac primeve iuventutis flosculos erigere,
Totum robur iuvenile miseranter regere
Ac corpus et cor senile pie iam invisere
Et facta divisione corporis et animae
25
In tuas sedes beatas dignanter recipere.
Atque ista modo primis ostendas auspitiis.
Hunc diem sine peccato dona nos transigere
Et, donec te videamus, hos dies disponere
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
6.
[recensere]Hora tertia qui missus advenisti celitus,
Nunc, deus, ad nos benignus veni, sancte spiritus.
Qui pariliter es pius ut pater et filius,
Exue nos universis, precor, a flagiciis
5Facinoribus et cunctis omnibusque vitiis
Indueque te nos gratia indignos ut perspicis.
Nam fovebas universam mundi novi fabricam
Animabas atque cunctam creaturae machinam,
Ostendens multiplicandam septiformem gratiam.
10Vnde te rogamus, alme spiritus paraclite,
Quatinus digneris ope famulos invisere
Nosque tuos, benedicte, servulos efficere,
Vt possimus in aeternum habere propitium
Te et patrem sempiternum filiumque maximum,
15Quorum est una potestas et communis caritas,
Ineffabilis maiestas, infinita bonitas,
Admirabilis facultas et invicta pietas,
Inexplebilis voluptas, perpes inmortalitas,
Honor, virtus atque regnum, decus et imperium,
20Iuge sceptrum et tropheum simulque tripudium.
Gloria sit deo patri, proli, quin spiritui,
Deo trino necnon uni, paci, vite, lumini,
Nomini nimirum dulci divinoque numini.
7.
[recensere]Hora sexta crucifixus summi patris unicus,
Qui tuis aeterna salus, perpetim propitius
Nostros deleas excessus et peccata, quaesumus,
Et a nobis pelle tetras, lux aeterna, tenebras,
5Quas Iudei perpendendas non sensere mysticas
Neque suas tenebrosas agnoverunt maculas,
Caecati profunda nocte corde, ore, opere.
Vnde sunt gavisi multum tanto de facinore,
Accensi nefanda nece facibus invidiae.
10Sed tu, splendor, alme deus, tuis sis fidelibus
Multum clemens et benignus atque prestantissimus,
Nostra semper dona nobis peccata deplangere
Maculasque iuventutis lacrimis diluere,
Bonis iugiter instare, mala vero fugere
15Gratia semperque tua caelibes existere,
Quo perennes tibi laudes valeamus dicere,
Ex te per te in te quoque hinc possimus vivere
Teque, vitam sempiternam, flamine cognoscere
Necnon ipso debriati te semper diligere.
20Hic "Amen" subdo libenter dulci modulamine.
Gloria, laus, honor patri, proli ac spiritui
Ex ambobus procedenti ante orsa seculi,
Trinitati lux perenni, unitati perpeti.
8.
[recensere]Hora nona qui potenter emisisti spiritum
Et nobis vite perennis contulisti premium
Providaque pensum libra consecrasti precium,
Nostrae mortis infernale penetrando baratrum
5Lux ad inferos cessisti, diem fundens tenebris,
Vbi tuis adsignasti vestimenta nivea,
Reprobos multasti poena me<r>ito fulgorea.
Hinc timentes et sperantes te precamur plurima:
A nobis aeterne mortis depellas formidinem
10Et tuis profunde noctis auferes caliginem
Atque eos tuam transfer vite ad dulcedinem.
Tu es veste candidatus, aspectu fulmineus,
Tu es blandus et amandus, mitis et terribilis,
Tu es pulcher et dilectus ac desiderabilis,
15Solus vere inmortalis et incommutabilis,
Tu sanctus et admirandus, idem: rex et dominus.
Purga nos multum squalentes et peccatis sordidos,
Fac nos mente luminosos, corpore perlucidos,
Vt tandem corpus exutos recognoscas candidos.
20Hic Fiat Amenque subdo, votis iungens modulos.
Gloria sit deo patri, <proli, quin spiritui,
Deo trino necnon uni, paci, vite, lumini,
Nomini nimirum dulci divinoque numini>.
Heu, valeo, omnigenum quia pondere flagitiorum
[recensere]. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Heu, valeo, omnigenum quia pondere flagitiorum
Me scio depressum; hinc vereor, rex splendide, multum,
Cum mihi lamentum potius quam carmina laudum
5Competat et agnum pro carmine fundere planctum.
At tu pendentem crucis et tormenta luentem,
Protulit ut laudem, exaudisti, sancte, latronem
Fundentique precem largitus es ipse salutem
Et sibi caelestem tribuisti cernere lucem:
10Sic quoque nunc famulum dignare audire misellum
Quin et vota precum pariter cum carmine laudum
Iam, precor, exaudi, qui nullum foeda fatenti
Vulnera nescisti celeri pietate mederi,
Infaustoque mihi citius succurre petenti
15Atque medere mei languoribus, obsecro, morbi,
Qui licet ante tibi sunt, o deus inclite, noti,
Hos tamen ipse humili iamiam volo corde fateri.
Sed cum sint nimii nequeantque ex ordine pandi,
Hos idcirco brevi perstringam cuncta scienti.
20. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
O deitas, vigila, quae trina vocaris et una
[recensere]1.
[recensere]O deitas, vigila, quae trina vocaris et una
Crederis, assereris, cognosceris atque probaris,
Auxiliare tuis, ut egemus, ad omnia servis.
2.
[recensere]Qui respondet "Amen", Christi pertingat ad agmen.
3.
[recensere]Inest quibus caritas, ipsi<s> placet veritas.
Hortor ergo fervidas, immo flammantissimas
Quin et frequentissimas agant deo gratias.
4.
[recensere]Christe, meam puppim rege, quaeso, velut regis olim,
Ne ruat in Syrtim vel in atram forte Carybdim.
Rector es omnipotens et rex in saecula clemens.
Ergo, deus noster, rege nos ac protege semper.
5.
[recensere]Subdo libenter "Amen" et termino sic modulamen;
Vt claudo carmen, subdo libenter "Amen".
6.
[recensere]Omnipotens dominus tibi sit deus ipse benignus.
7.
[recensere]Rex regum aeternam Christus donet tibi vitam.
8.
[recensere]Est male caecus amor proprii rumoris <ad>auctor.
9.
[recensere]Effugiat procul "et", chorus hic id caelicus horret.