Troja laeta exsultabat
Nondum capta hostibus,
Hymnis festis resonabat
Et canoris fidibus.
Longo fessi jam labore
Gestiunt, Aeacidem,
Tactum virginis amore,
Ducere Priamidem.
Lauro festâ cinctae turbae
Tectis suis prodeunt,
Aras singulas in urbe
Thymbriique adeunt.
Vicus late quisquis fremit
Strepitû bacchantium;
Unicum moerore gemit
Diro pectus anxium.
Gaudium dum omnes beat,
Cuncta percit pectora;
Tristis en Cassandra meat
Cynthii ad nemora.
Sylvâ delitens umbrosâ
Moesta coelum suspicit,
Vittam Pythii exosa,
Quam indignans abjicit:
«Omnes sibi gestientes
Prosperas despondent res,
Thalamique quum parentes
Tum sororem beat spes.
Sola ego cogor flere
Fuco falli nescia;
Patriae nam inminere
Video excidia.
Faces video ardentes,
Quas non Hymen agitat,
Nubes flammâ relucentes,
Quae non aris crepitat.
Laetum vocans Hymenaeum
Turba gestit effera,
Sed praesaga cerno Deum
Haec rupturum foedera.
Coecae me derident turbae
Vatem fati praesciam;
Quare tristem procul urbe
Furtim canam neniam.
En me fugiunt felices,
Minas rident creperas.
Tu iniquas mihi vices
Phoebe adsignaveras.
Cor me fata praedicare
Jubes credi vetita?
Plebi quare sum ignarae
Vana vates addita?
Cur me doces eventura,
Vertere quae nequeo?
Spiritû lex fati dura
Flecti nequit entheo.
Num quid prodest praesagire
Instans jam exitium?
Vatem curae vexant dirae,
Error beat nescium.
Donum recipe fatale,
Lucem deme oculis;
Tuis eheu! os mortale
Impar est oraculis.
Redde laetum coecitatis
Menti donum pristinae!
Laeto, ex quo tuis fatis,
Os non sonat carmine.
Vices doces me venturas,
At praesentes praeripis.
Quidni tristes vatis curas,
Fallax donum, recipis?
Comam non corona vinxit
Hanc puellae nubilis,
Ex quo tua me obstrinxit
Ara inlaetabilis.
Jugis en juventam plangor.
Mihi urget marcidam;
Quisquis meos gravat angor,
Idem memet torpidam.
En aequales vinciuntur
Vernis laetae floribus,
Mutuisque perfruuntur
Virgines amoribus.
Me nec dulci recrearit
Ver lepore marcidam.
Ecquid abditi bearit
Mentem fati praesciam?
Te, Polyxena, beatam,
Ter beatam dicimus,
Thalamis quam adamatam
Ducum legit optimus.
Quo ferociens amore
Sorte gratâ frueris,
Quo demulsa tu errore
Neque Dîs invideris.
Ego robore vigentem
Vidi procum arduo,
Quem amore, me ardentem
Cupiebam mutuo.
Uxor malim introire
Tecta viri patria,
At dilectum vel adire
Umbra vetat stygia.
Ditis uxor ex Averno
Larvas mittit luridas:
Quo me vertam, turbas cerno
Usque stare horridas.
Umbrae subito inlatae
Ludos dirae dirimunt,
Et vel minimam beatae
Vitae partem adimunt.
Ferrum jam jam intentantem
Hostem pavens video,
At perniciem instantem
Evitare nequeo;
Imo lumine adrecto
Mala specto horrida,
Patrio dum exsul tecto.
Malis cadam languida.
Is dum sonat vatis plangor;
En in templo dividit
Hymenaeos dirus clangor:
Heus! Pelides occidit!
Eris angues quassans frendet,
Dii cedunt Ilio,
Nubes super urbe pendet
Gravida exitio.
Ad Sodales