 Peregrinantis querimonia |
Venator in Alpibus  |
(e Selectis Frederici Schiller carminibus)
Aquisgrani prisco palatio,
Caesarea nitidus veste,
Rudolphus, potitus solio,
En coenae adsidet festae.
Palatinus Comes hîc fercula,
Rex Bohemus ministrat pocula,
Septem inclyti Electores,
Ceu stellae solem luciferum,
Ibi Caesarem stipant sceptriferum.
Ut fidi adparitores.
Peridromus, circum editus,
Est turbâ frequente repletus,
Ad claros buccinae sonitûs
Dat plausûs populus laetus.
Post bella longa tabiflua,
Post tempora Caesare vidua
Rex adest jura daturus.
Nec inermis atroci ferociae,
Neu inprobae probus audaciae
Inpuni est praeda futurus.
Capessens aureum poculum
Ait Caesar hilari vultû:
«Delectat magnificum epulum
Regali genium cultû.
Sed vatem requiro, qui mulceat
Dulcedine pectus, qui doceat
Et sanctum vereri et justum.
A pueris queis hilarescere
Fas Equiti, illa requirere
Non puto debere Augustum.
In Principum coetum splendidum
En sacrum progredi vatem!
Caput ejus, canitie candidum,
Grandaevam testatur aetatem.
Blandisonâ vates testudine
Vel amores placidus carmine,
Vel grandia entheus sonat.
Age! Quos, dic, modulos adparem,
Queis percolat fidicen Caesarem?
Quae digna hoc festo adponat?» —
«Quid concinat, vatem non jubeo;
Subridens Caesar tum fatur —
Nam spiritû percitus entheo!
Suum debitus Numen sectatur.
Ut venti valido turbine
Incerto feruntur agmine,
Arcano ut fons scatet ore:
Ita carmine altior spiritus,
Penetralibus pectoris abditus,
Expergitur alto sopore». —
Senex modulos elicit fidibus,
Et sociat verbis obortis:
«Vir pavidas damas in Alpibus.
Venatum exiverat fortis.
Fert pone minister venabula,
Equusque sonante ungulâ,
In vallem detulit herum.
Procul hinciaes insonit tinnulum.
Fert sanctum sacerdos piaculum,
Dei corpus Filii verum.
Procer sacra mysteria cernuus.
Adorat fronte nudatâ,
Colit animus Sacrum ingenuus,
Humana quod expiat fata.
At rivulus, valle qui defluit,
Torrentibus aquis intumuit
Festinum cohibens gradum.
Tum sacerdos sacra deponere,
Et soleas pedibus solvere,
Ut pedes trajiciat vadum.
«Quid agis?» — vir nobilis sciscitat,
Dum adspicit haec mirabundus.
Coelestem — is refert, — efflagitat,
Here! cibum vir moribundus.
Superjectam at rivo dum adeo.
Trabem, subito gurgite video.
In aquas volvi profundas.
Gravi adeo mortis discrimine
Is ne careat sancto levamine,
Pedes has trajiciam undas». —
«Procer illum equo se credere
Jubet, tradens nitida frena,
Aegrotum ut valeat propere
Divinâ reficere coenâ.
Hinc famuli vectus mannulo
Feras insectatur venabulo,
Dum is aegro piacula defert.
Et ut proxima dies inluxerat;
Equum hero reducere properat,
Et grates plurimas refert.
Tum Procer: «Avertat Dominus,
Ut in proelia sive venatum
Iens equum conscendam protinus,
Dei Corpus ferre dignatum!
Quo, si uti recusas proprio,
Divino utare officio,
Cui animo pio vovemus.
Nam et hunc, quem ducimus, spiritum,
Et laudum si quid emeritum,
Coelesti Patrono debemus». —
Cui sacerdos: «Faxit Ter Optimus,
Tu cultor ut ejus fidelis
Et terris honorum ditissimus,
Beatusque vigeas coelis!
Tibi, claro in omni Helvetiâ
Et opibus, multâ et gloriâ,
Sex natae egregiae florent?
Quae sex regalibus titulis
Seris valituram seculis,
Domum inclytam laude decorent».
His percitus Caesar respicit
In spatia vitae prioris,
Memor, vatis ut vultûs adspicit,
Tenet sacri eloquia oris.
Sacerdotem en coram conspicat,
Vultumque, quo lacryma emicat,
Augustâ purpura texit.
Cuncti augurant Procerem inclytum,
Pie Dei mysteria veritum,
Quem Numen in tanta evexit.
| Peregrinantis querimonia |
Venator in Alpibus |