Congestorium Artificiosae Memoriae/Tractatus Quartus/Capitulum 9

Capitulum 8	Capitulum 10

¶ De memoria syllogismorum et aliarum specieruet Argumentationis.

Capitulum nonum

Q Uantum ad incorporanda argumenta at Argumentationem memoratiuam Ltinet hec cum sint orar̄ones propositionesue ad instar talium per regulas superiores colloca/ buntur: nisi queꝙ cum oins argumentatio sit proposi/ tionum vnius ab altera illatio/ queⁱ sit vel syllo/ gismo inductione enthimemate / vel exemplo conducibile sit habere imagines notarum illa tionis que sunt/ igitur/ ergo ob hoc/ et hmoni. Et causales in conditionalibus vt si sortes currit mouet̉: reliquum aunt ponet̉ modo propositio num. Iuristis aut comsuetudo est vel ronne argumentari vel textus inductione: Rationis qui dem substantia praep̄cipuis eius verbis collocabitur. Et canones ac leges per ipsos allegatas pone ex regula quam supra cap. 7. huius quarti trac. statuimus: vbi vero textum arguentes in duxerint per partes substantiales ponito: modis hystoriarum sermonum collationum de quibus infra cap. 10. si longe fuerint: alioquin si breues ad instar ph̓orum. At vbi bona fuerit consequentia Argutus ph̓s eam facile concedet dunmodo pͥncipale constitutum extiterit: qn̄quidem hoc nec facile factu putatur imagines com ponantur: que totam mam euacuent operetꝚ: vt si per inductionem probare velim hanc conclusionem: oins homoscribit imaginabor Petrum Ioannem ac Socratem in loco scribentes: et mox admiratione concedam oins homo scribit: queꝙ vbi ea non protinus inferretur natura ipsa: in proaximo loco fuerit per se collocanda vel per similitudi nem vel inscriptionem fictionem aut comparationeetꝚ seu quno libet aliter iuxta praep̄libata: Syllogismum autem ex solo medio (in quo tota eius virtus est) memorare possumus. Is enimuero formalis est consequentia que logico no tissima ex medio: quare pro hoc syllogismo: oins latro est vltimo supplicio plectendus: Socrates est latro: igitur Socrates em vltimo supplicio plectendus sufficiet posuisse latronem quenpiam cui caput amputetur et is Socratem manu indicet: Item omnis medicus curat: Hieronymus est medicus: igit̉ Hieronymus curat. Sat erit Hie ronymum circa infirmum solicitantem ponere: nisi for san plus circa loculos qͣetꝚ morbos. OpetꝚ quiꝗppe illationis canm notare alioquiꝗninanis fuerit hec doctrina. Agnita aunt causa effectum ignorare non possumus. Ob id elaborandum est quatenus medium: quod est conclusionis causa vel conplexa vel inconplexa mente teneamus. Accipito ob id propositionis obiectum cum questionis nota et quod rn̄dendum foret et quo responsum probaturus esses sit tibi conpe tens medium ad inferendam conclusionem. Vt probaturus aliquem habere pedes hoc est istam conclusionem Ioannes habet pedes: sume hanc qonneetꝚ: Quis hetꝚ pedes: que questio exigit hoc rn̄sum: Qui currit: siue currens: sit itaque currens medium inferende conclusionis: hoc modo oins currens habet pedes Ioannes currit: ergo Ioannes habet pedes. Pro toto aunt illo arguniento sufficiet posuisse aliquem cuius pedes plurimum admiramur: cuetꝚ cursus ac saltus pedibus attribuat̉ ẜm praep̄determinata: Verum cum maior propositio sit virtualiter totus syllogismus: sat erit ipsam posuisset et reliquum argumenti facillime concedet̉/ Qd̓ vbi difficultatem patiat̉ minorem extremitatem subium gere oportebit: vt si in praep̄fato syllogismo ponatur per ima gines. Ois currens hetꝚ pedes et addatur Ioannes: residuum non pont non intelligi: sumpta ea nanque sub maiore habentur oens termini ex quiꝗbus syllogismus conflatur. Qm̄ aut rn̄dentis est affirmanda concedere vera: falsa negare: am bigua et multiplicia distinguere. Et oem quod in argumento concedendum negandum distinguendum ve est: aut est An tecedens vel conn̄tia in enthimemate inductione et exemplo: Aut maior vel minor in syllogismo. Poterimus itaque argumenta opponentium artubus alligare nota solemni: vt mox locis applicata ordine reddamus. In syllogismo enim maiorem in dextra arguentis per inscriptioneetꝚ notationem similitudinem aut qunolibet aliter colloantes: Minorem vero in pectore: Et sinistre conclusionem acconmodabimus. Non tn̄ inconueniret imagineetꝚ tenere maioris vel minoris. Et ei propositi argumenti mox sententiam praep̄stare prout neganda concedenda distinguendaue foret et pro his locandis faciliter et prompte potissimum in concertationibus plurimum conducet habere preparatas imagines vt concedo.

nego	Antecedens	maior
distinguo	Comsequentia	minor

Sed caue ne Catam concedas et negas murem, corrodere caseum: Aut negas Leonem et vrsum concedas. Ceterum vt facilius formalem consequentiaetꝚ notare valeas ex solo medio aut maiore propositione: et minore extremitate locata: perpulchrum est modorum imagines habere: in qui bus vel argumentum totum reponas vel ipsam modi imaginem argumento iungas.

Barbara

Celarent

Darij

ferio

parabypton

Celantes

dabitis

fapesmo

frisesmorun

Cesare

camestres

festino

baroco

darapti

felapton

dissamis

datisi

bocardo

ferison

Pro his habeas decem et nouem hoines tibi notos quoruetꝚ cuiuslibet manus dextra sit pro maiore propositione: pectus ant pro minore: et manus sinistra pro concl̓ione. Di sputaturus igit̉ colloces in locis: et obiecta argumenta ẜm exigentiam in eis repone penes inscriptionem aut alios modos pretactos. Id tn̄ sunmopere nota queꝙ si longum aliquod argumentum fuerit (cuiusmodi faciunt nonnulli Ome liam texentes) et illud plura necessario occupauerit loca: sumendus est subsequentis index aliquiꝗs: vtpote pͥncipium eius aliqua solenniore nota signet̉ veluti qͣetꝚ imago eius in altiori resideat sede et itidem in omnibus obserua.

Capitulum 8	Capitulum 10