| Capitulum 13 |
|
C Omponendis dictionibus ex rerum et lraarum adiunctioCne publicius diuinam pene vim inesse voluit iuuan de memorie. Et id quidaet per quadratum in quinque circulis com stituit. Et qm̄ ex oinum huius artis praeceptionibus quicquid n tuam enucleare speraobscurum et rarum ad conmodita uerim nisus sum reddere peruium. Et ob id in praesentiarum Publicij verba huc formal̓r retuli: sensum quem inde ve nari poteram explicans. Ait itaque magna nobis iniensaet et pene diuinam conmoditatem: rerum et lraarum adiunctionem affer re periculo iaet conpertum est: Caput nanque rei cuiuslibet obli qua linea circunductu variabimus figura qͣdrati. Cum v̓o imago im hoine: aut obliqua linea sensim ducta: aut lraa pro orbis cardinibus versa nouas pͥmis adijciet figuras: vel cum res integre tractimi ducte conminuteque perscribendarum partium addit amentum nobis suppeditabunt. Sagaci enim exquisitaque arte/ verse diuise/ tracte/ et adiuncte/ lraas lrais connectent: exitum rerum aperient atque significabunt. S enim ad solis ortum: terre centrum lraam vertes/ M Ad oc casum vel celum C/ Ad diem medium O/ Ad septentrioneet/ F sibi iungit vocalis. Comsona eodem ordine seruato vocales liquidasque annectet. Que versibus his cernunt̉ comple xa. Prima tenet centrum/ O celum medium diem / D septeet/ F. triones. Omni re curta/ O sibi sit rotunda. Diuide per altum/ S longumque per / / Crux/ t distinguit min/ corona variabit. Conplices identidem. Media diuersa ac varia finges argolicos enses hiberaque tela: hec ille. Quid ex hisce velit tuipse coniectabis: si ex verbis diuinam conmoditatem policentibus diuinari queas quid obscura Apollinis oracula promittant: Vnum fateor sepenumero conpertuet habui facilius mihi fore quippiam excogitare quod alij ammirent̉ veluti sibi rarum et insolitum: qͣet ipse queam aliorum somnia interpretari. Ea aunt huius authoris mihi snina videtur: que si lraa aut syllaba vel queuis dictio ad hanc figuram applicet̉ diuersimode variabit̉. Quadratum nanque adinuenit variandis rerum principijs siue syllabarum siue dictionum: Circulos vero ad variationem medie vel finalis terminationis earum: Si quippe oblique linee lraa vel syllaba applicet̉ et conferatur ad aliqͣet lraam quadrari: aliud et aliud dictioH niū principium faciet. Si nāgiz / A / per obliquas lineas cir cunducas uncirca / B / faciet. Ab uncircu / E / A / & caetera decinces. Verbi illa ſyllabam taliſer ex quadrato ſtecram ad circulos referas pro alia et alia applicationem diuersimode terminabit uncirione. Aerusus enim: ortum faciet. Aba vel Abversus vero meridiēs Abt: Ad oc caſum manet Abel. In reperitione quoque Abo: per formiter omnes ſuāit uncirtiones erectius ſuperioribus litteras alphabeti ſignificantibus & ex huius figure lit teris componi poſſunt. Est poinde notaru digni lit wy bleci alphabetum figure huic deſeruiret.


Non autem hanc figuram fecimus ut in ea memoriam conſtruamus. Sed quatenus diuersa litterarum et ſyllabarum combinatione facilius ſyllabarum imagines comprehendamus quas habitas ad ſuum applicemus locum ubi materia exigat. Quando autem ex imagine viuā et litteris materialibus ſyllabam efficere libuerit id obſeruandum volumus, vt littera quæ prior erit in ſyllaba in dextra imaginis viuæ conſituatur: quæ vero ſequitur in ſiniſtra ut pote ex Licinio & bela ſyllabam compono Absi Licinium in dextra bele conſignauerimus alioquin in ſiniſtra ſab faciet itidem de reliquis per oſdinem obſeruentur.
| Capitulum 13 |
|