Vides ut hortus, tristior in dies,
Aestatis, eheu! spargat humi decus.
Iam fuchsias abduxit intus,
Iam storeis rhododendra saepsit
Curatque nuper vilicus insitas
Rosas amictu condere straminis:
Iam fronde, quam collegit irpex,
Mersa rosaria conquiescunt
Dissolve, fili, lina ab arundine,
Hamos reconde, en! aestuat Isala
Nec fallere, ut quondam, licebit
Seu sparulos avidasve percas.
Domum reductum nunc aviarium —
Parvae sororis deliciae tuae! —
Nos temperi praedae futurae
Admonet insidias parare.
Silvis relictis nam propius domos
Suspensa acanthis stridet ab arbore:
Jam multa nos fringilla visit,
Nuntia frigoris imminentis.
Bellum paremus, mi puer, at sine
Cruore bellum. Necte, age, retia!
Nae carceris nostri pigebit
Qui cerasos rapuere et uvas.
Nam quum decembres obruerint nives
Vias et aedes, passeribus dolo
Famelicis spargemus escam,
Quam prope rete duplex latebit.
Visco aut sequaci vimina collita
Sternemus inter pabula compedes
Creberque captivus reluctans,
Crede mihi, in caveam migrabit.
Pensis scholarum haec, mi puer, otia
Et plura multo gaudia fert Hiems.
Solem reducens dat salubre
Post pluvias nitidumque frigus.
Manuque flores dum tacita in vitro
Pingit fenestrae, milleque praedium
Et arbores gemmis adornat,
Candida Hiems iuvenes senesque
Diu latentes aedibus evocat.
Quam purus aer carpitur! Ut nitet
Trames per arvum! Quam refulget
Ceu speculum glacies aquarum!
En parva turba in margine iam pede
Tentat lacunam vel lapides iacit
Gestitque quid nuper gelatus
Ferre queat liquor experiri.
Tu comprime aestus! Crusta brevi cito
Euro sereno creverit et, puer,
Mox leve cum laetis amicis
Tu quoque carpere iter parabis.
Vibrare corpus mollius ocius
Curvasque ferro ducere lineas,
Rubris genis ire et redire
Quam iuvat in comitum caterva!
Adde his diurnis gaudia vesperae.
Aestate sparsos cogit Hiems: focus,
Devinciens prolem parenti,
Iungit amicitias fideles.
Splendente grati lumine tum ioci
Domesticorum sive sodalium,
Tum musica aut pulcher libellus
Te retinet latus ad paternum.
At quid loquor? Flat ventus, adhuc ferit
Imber domos! Mecum interea, precor,
In rebus adversis securus
Spe meliorum animum foveto.
Symbolum: Cantamus vacui.