Georgicum vernale
GEORGICUM VERNALE
Laeta et iuvenis Mater Terra
virgultis virentibus cinxit
atque pectora sua opaca aperuit.
Operi sacro ritu vetustissimo
se dedicari vult et agricolam vocat.
Sarculo et ligone, falce et rastellis,
velut amator ad amatam, ille venit.
Desuper Ventus eos spectabat
et in unum involvit,
hortans agricolam ut celerius laboraret,
dum superficiem Terrae rapide exsiccaret.
Sed sub superficie in profundum
adhuc satis humoris erat
ut semen reciperetur.
Et vis vivifica promittit
vitam et fructus renovationem,
sub caeli fornice inquieto ventosoque,
fine Aprilis, incipiente Maio.