Andromache.
Ah! quis furor te a me divellit,
Quâ Pelides agmina percellit
Vaeh! Patroclo in inferias?
Quis puellum Deos adorare,
Ecquis hastam doceat vibrare,
Undas dum subibis Stygias?
Hector.
Parce uxor, lacrymis ah! parce!
Proelio ne protenus me arce!
Dextra haec tuetur Ilium.
Sacra sin defendens, Divom cultor,
Soli patrii sin cadam ultor,
Lubens amnem visam Stygium.
Andromache.
Arma reducis non mihi strepent,
Sitû tetro torpida se clepent,
Priami gens magna occidet.
Orcum petis, quem Sol nullus tangit,
Quâ Cocytus per deserta plangit,
Mei amor tibi excidet.
Hector.
Quemvis mentis fervidae ardorem
Lethe premat, tui at amorem
Mihi nunquam eximet.
En! jam ferox, jam insultat muris;
Lumbis ensem apta, parce curis,
Me nec Lethe tibi adimet.
Lux Veritatis et ingenuus Fervor