Jump to content

Hymnus ad Laetitiam

E Wikisource
 EPUB   MOBI   PDF   RTF   TXT
Hymnus ad Laetitiam
(An die Freude)
Venceslaus Aloisius Svoboda Latine vertit e Germanico, 1845
1785

editio: 1845
fons: GoogleBooks
 Camoenarum potentia Peregrinantis querimonia 

(e Selectis Frederici Schiller carminibus)


Coelo genita stellante
      Diva o Laetitia!
Tua pectore ovante
      Agimus mysteria.
Nodos dura rursum plicas
      Ruptos Consuetudine,
Iros Inachis amicas
      Leni potens numine.
 
Chorus.
Quotquot terram habitamus,
      Juncti stemus basio!
      Fratres! in aetherio
Polo Patre freti stamus.
 
Fidum qui amicum fovet
      Brachiis fidelibus,
Fida cui se uxor vovet,
      Laetis adsit coetibus,
Qui vel unicum amore
      Vinctum pectus habeat!
Huic qui inpar, is dolore
      Genas tingens abeat.
 
Chorus.
Quaerant mutuum amorem,
      Vincla omnes tenera!
      Amor supra sidera
Summum fert nos ad Rectorem.
 
Suo quemlibet Natura
      Mater beat ubere;
Pius quisque, gensque dura
      Nectar quaerit ducere;
Nos amica fides, vina,
      Nosque beat suavium;
Mens coelicolam divina,
      Vermem breve gaudium.
 
Chorus
An praesentem divinatis
      Turba Patrem cernua?
      Astra tenet ardua
Rex aeternae majestatis.
 
En Naturae sola motat
      Machinam Laetitia,
Illa mundi stellas rotat
      Per inmensa spatia.
Terrâ verni decus floris,
      Coelo soles elicit,
Variisque novum horis
      Orbi decus adjicit.
 
Chorus.
Soles uti radiantes
      Suis volant orbitis:
      Vestris ite semitis,
Ceu triumphos exspectantes!
 
Veritatem inquirenti
      Prosperato studio,
Mala fortiter ferenti
      Insperato praemio,
Sanctâ Numinis effato
      Fretis confidentiâ,
Cunctis victo mortis fato
      Adnuit Laetitia.
 
Chorus.
Mala aequi tolerate,
      Mala vitae brevia!
      Magna coelis gaudia
Tum a Deo exspectate!
 
Dona digne conpensare
      Nunquam possis Superis;
Illos ergo aemulare,
      Beans mentem miseris.
Noxas inmemor demerge,
      Nullam posce victimam,
Poenitentiae absterge
      Reo clemens lacrymam!
 
Chorus
Culpae nota sit deleta!
      Sonti detur venia!
      Patris ut clementia
Spes tum possit esse freta.
 
Curas animi edaces
      Uvae succus abigit,
Thracas mitigat pugnaces,
      Mentes fractas erigit
Ergo hilares potate
      Dulces vini latices!
Hosque Numini libate
      Summo laeti calices!
 
Chorus
Coeli quem colunt stellantes
      Coelitesque cantibus,
      Deum his calicibus
Adoremus exsultantes!
 
Mala ferte pervicaces,
      Debellate scelera!
Sancta colite veraces
      Hosti quoque foedera!
Masculâ virtute stemus
      Regis ante solium,
Meritoque vindicemus
      Suum cuivis praemium!
 
Chorus.
Dextras ergo sociate!
      Hunc per vini laticem
      Et per Deum Vindicem
Haec fideles adjurate!
 

 Camoenarum potentia Peregrinantis querimonia