(e Selectis Frederici Schiller carminibus)
«Quis eques, aut tiro quis armiger
Turbineum vorticem,
Age! vestrum quis subit impiger?
En injicio aureum calicem.
Quem, quisquis saevo extulerit freto,
Sui protenus praemium ausûs habeto!» —
Haec rex, altoque de scopulo,
E fluctibus arduo,
Injecto Charybdi poculo
Ferox jam sciscitat denuo:
«Quis fidens animi, rursum quaero,
Freto audet se conmittere fero?»
Qui stipant regem, satellites
Taciturni haec audiunt,
Adspectant rabidos gurgites,
Sed calicem nulli concupiunt.
Tum rex jam denuo sciscitari:
«Heus! Nemone huic se inmiserit mari?»
Hi servant usque silentium;
Puer at adest nobilis
E comitum turbâ paventium,
Projectâque stat chlamyde gracilis,
Omnesque juvenem frugi tam bonae.
Et viri mirantur et matronae.
Qui sistens rupis in margine
Ut desuper prospicit,
Quot absorbuit fluctûs voragine,
Charybdis en totidem ejicit,
Et rauca ut procul tonitrua sonant,
Sic horridum spumei gurgites tonant.
Velut undae dum flammis belligerant,
Sic aestûs ebulliunt,
Aspergine sidera verberant,
Dum aquarum globi se feriunt,
Et gurges perfurit irrequietus,
Gemino quasi turgeat pelago foetus.
Ferus cessat jam aestus furere,
E spumâque albidâ
En atram voraginem hiscere,
Velut Orci ad ostia horrida;
Et torta turbine rapido unda
Sorbetur Charybdis fauce profunda.
Furor autequam redeat aestibus,
Se devovens Numini
Jam — cunctis horrore frementibus —
Jam juvenis insilit turbini,
Quo absorbto avidus coit abyssus,
Quo audax juvenis latet inmissus.
In rupe tum alta silentia,
Nisi gurges quod infremit.
«Sint Numina tibi propitia!»
Ita quisquis tacitus ingemit.
Tum raucum vortice murmurat unda,
Dum turba in scopulo stat tremebunda.
In hunc si projeceris vorticem,
Subituroque regium
Habendum promiseris apicem;
Haud temere hoc petam praemium.
Raucisono hîc quae lateant mari,
Nefas cuiquam viventium est effari.
Nae puppis saepe fluctivaga,
Correpta hoc turbine,
Non nisi quassata et naufraga
Emersit avarâ voragine. —
Jam ut turbine venti bacchantur soluti,
Fremit propior vorticis vis revoluti.
Velut undae dum flammis belligerant,
Sic aestûs ebulliunt,
Aspergine sidera verberant,
Dum aquarum globi se feriunt,
Et procul ut rauca tonitrua sonant.
Sic barathro reflui gurgites tonant.
Et ecce! voragine picea
Quid illic albicat?
En lacerti! en cervix nivea
Obluctans fluctibus emicat!
En juvenis regis e turba ministra,
En laetus calicem versat sinistra!
Is anhelos ducens spiritus
Ovat auras revisere.
Hinc gaudio quilibet excitus:
«Incolumi — ajunt, — emergere,
Eripere se circumfluae morti,
Eluctari in superos contigit forti».
Dant reduci plausûs invicem
Qui ereptum voragini
Regi offert cernuus calicem.
Rex filiae adnuit virgini,
Quae calicem vino repletum propinat,
Dum juvenis regi referre festinat:
«Have rex! Have, cui fas limpidosa
Hic spiritûs ducere!
At gurgites fugite horridos,
Nec invitis Superis temere
Rimari ullus mortalium ausit,
Quae nocte arcanâ mens provida clausit.
Me Charybdis absorbuit praecipitem;
Mox inpetû arduo
In adversum incido gurgitem,
Raptatus vortice ambiguo,
Inposque furori resistere diro
Ceu turbo volutor ancipite gyro.
Deus hic, quem tanto periculo
Mente invoco sollicita,
Adrepto in gurgite scopulo
Dat effugere fata me subita.
Calix hîc pendebat corallio spisso,
Secus vasto deglutiendus abysso.
Inmersâ quippe voragine
Is eminet scopulus,
Tacitâque hie in solitudine
Adtonitus conspicat oculus,
Salamandris et hydris ut undique spissus
Caligans subter dehiscit abyssus.
Deformia corpora conglomerant
Ibi cete ardua
Tenebrosos hîc gurgites verberant
Et rajae et plurima bellua
Mihi dente retecto minari zygaena,
Marinis in belluis tetra Hyaena.
Ibi pendens mecum recogito,
Quam procul auxiliis
Heus! barathro haeream abdito,
Obseptus aequoreis bestiis,
Ubi nusquam consortium ulla loquela
Demulceat aurem, dolorum medela!
Haec mecum; centenos explicans
Lacertos prodigium
Adserpit, me spiris jam inplicans;
Quo territus mitto corallium;
Sed res me vindicat illa saluti,
Nam fluctûs eripiunt me revoluti. —
Rex tanta miratus miratus prodigia:
«Refers — ait – poculum,
Bene merita ausuum praemia;
Gemmatumque addidero annulum,
Explorato si gurgite rursum profundo
Referas, quae lateant maris in fundo».
His virgo permota teneris
Ait blandula precibus:
«Pater, sat jam atrocius luseris!
Is inausa sustinuit omnibus:
Si cupidinem nequis domare sinistrum,
Aemulentur equites ergo ministrum!» —
Rex adreptum illico calicem
Demittit in gurgitem:
«Refer hunc mihi, repetens vorticem,
Salutaboque clarum te equitem;
Quae piâ miserta te prece tuetur,
Tibi thalamo regia virgo jungetur».
Tum juvenis ergo ignescere
Ardore strenuo:
Dum virginem videt rubescere,
Pallereque poplite succiduo,
Ruit praeceps, vel pretium emeriturus,
Vel mortem in gurgite obpetiturus.
Absorbtos Charybdis ejicit
Horrisona mox latices;
Pie amans ocellus exspicit
Refluos cum strepitû vortices;
Aquas sorbet Charybdis, et usque retortat,
Ah! juvenem nulla reportat.
Draco pugna devictus