Floriferi veluti quas gignunt tempora veris
Frondes, dum crescunt sole calente dies:
Perbreve sic tempus laetamur flore juventae
Mortales, a Dîs neu bona neve mala
Nobis spondentes. Utrinque at Parca severa
Adstat, et haec senii tristia fila legit,
Haec lethi sortes. Paulatim flore cadente
Succedit fructus sole calente magis.
Iste ast aetatis dum venit finis iniquae,
Jam vitâ satius ducimus esse mori.
Subrepunt dolor et marcentis cura peculî,
Unâ et pauperies imminet atra seni;
Illos absumunt morbi, neu invenis usquam
Numine quem Superûm non mala multa premant.
Tyrtaei Elegia tertia