 De adverbio « généralement, en général » |
Quomodo « avoir raison, avoir tort » lingua Latina exprimatur  |
M. Quomodo locutionem Gallicam « je regrette, je suis fâché » Latine declaras, Petre?
P. Romani ad hoc verbis dolere; aegre, moleste, graviter ferre utebantur.
M. Quid interest inter ista verba? An licet eis sine discrimine uti?
P. Haud sane, domine. Hoc discrimen faciendum esse puto: dolere refertur ad dolorem animi, aegre ferre ad taedium, moleste ferre ad quandam tristitiam, graviter ferre ad indignationem.
M. Confirma istud exemplis.
P. Magister pueris: Vehementer dolendum est, quod tam multi adolescentes laborem fugiunt.
Doleo audire matrem tuam, Alexi, tam male affectam esse (souffrante), patrem tuum tam graviter aegrotare.
Vehemeriter doleo, quod de morte fratris tui certiorem te facere debeo. Doleo dolore tuo (je prends part à ta douleur). Nuntius est tristis (acerbus, gravis, molestus – fâcheux). Doleo, quod tantum studium vitii in te, Marcelle,conspicio. Sane doleo te hac una occasione non usum esse (beaucoup.) An quis non indoleat, talem occasionem amisisse (profondément)?
M. Aegre ferre, Paule.
P. Aegerrime fero, quod magister nobis diem feriatum denegavit.
Aegre fert, quod voluntatem suam obtinere non potest. Aegre fero, quod huic malo mederi non possum.
Aegre fero, quod tibi verbum elicere non possum. Aegre fert, quod iterum ultimus factus est.
Aegre fert, quod Carolus praemium tulit.
M. Moleste ferre, Patrici.
P. Amicus amico: Molestissime fero, mi Petre, quod nemo ad litteras tuas respondit.
Magister puero: Moleste fero, quod vobis diem feriatum concedere nequeo.
Moleste fero, quod meliore testimonio te prosequi non possum (donner un meilleur certificat).
Moleste fero te a tot aliis in certamine esse victum. Moleste fero, quod omnibus obsequi (placere) nequeo.
Molestissime fero, quod tibi gratum facere nequeo (hanc operam navare, praebere, te adjuvare nequeo – rendre service).
Pueri: Equidem aegre (moleste) non fero pensum meum absolvisse.
Mendico: Moleste fero, o bone, quod te sublevare (opem tibi ferre, opitulari tibi; te adjuvare) non possum.
M. Graviter ferre, Semproni.
S. Graviter fero, Edmunde, quod adeo decoris es oblitus. Graviter fero, quod ita mendacio me fefellisti.
Graviter fero ex patre tuo audire te domi pessimi esse exempli.
Miserum (incommodum, grave, molestum) est tale quid audire (fâcheux).
Miserum est, quod non possum huic malo remedium adhibere.
Graviter fero, quod officio tuo defuisti; quod fidem non servasti (fidem fregisti).
Pater graviter fert, quod invitatus ad coenam abnuisti. Graviter fero, quod me vetante (contra vetitum meum) lavatum ivisti.
Videsne, magistrum graviter ferre, quod eum identidem interpelles eique ad extremum obloquaris (vouloir avoir le dernier mot)?
M. Satis est. Numquid vis addere, Marcelle? Dic.
Mr. Dicimus quoque: Noli aegre (graviter) ferre, quod risi, quod sero veni, quae significant, noli in malam partem
accipere.
Te rogo, domine, ut accipias sine offensione, quod risi (ne vous fâchez pas).
Me poenitet facti; nollem factum; te offensum nolui. Ignosce mihi hoc; da mihi veniam hujus temeritatis. - Dabo, cum mihi satisfeceris (demander pardon).
Quid, Stephane, tu mihi stomacharis (irasceris)? Video te subiratum (un peu fâché).
Irasceris de nihilo (vous vous fâchez pour un rien). Videte, haud leviter excandescit (il devient tout rouge). Graviter fert, quod hodie ambulatum ire vetamur (quod praeceptor nobis ambulatione interdixit).
Equidem moleste non fero, quod domi manere, in horto ambulare jubemur.
Ego non invitus domi manebo (je ne suis pas fâché).
Antonius aegre fert, quod vetatur cum patruo suo ad signum « Aurei Leonis » devertere (d'aller au Lion d'or - in cauponam ad Aureum Leonem; in cauponam cui signum est Aurei Leonis devertere). Nobiscum ambulatum abeat neque invitus hic coenabit (ne sera pas fâché de).
| De adverbio « généralement, en général » |
Quomodo « avoir raison, avoir tort » lingua Latina exprimatur |