editio: ex ´Paedologia Petri Mosellani Protegensis in puerorum usum conscripta´. Ed. Hrsg. von Hermann Michel. Berolinum. Weidmann. 1906
fons: www.stoa.org
 Dialogvs XXXIV |
Dialogvs XXXVI  |
DIALOGVS XXXV ET VLTIMVS. Cornelius et Gulielmus de commodis ac molestiis variorum temporum disserunt.
Personae:
Cornelius, Gulielmus.
Cornelius
Vt nihil est usque ex omni parte felix!
Gulielmus
Quid stomacharis tecum, mi Corneli?
Cornelius
Non iure stomachor, qui me tot malis in hoc immundo mundo obnoxium experior?
Gulielmus
Quid est, de quo praeter ceteros adeo queri possis, nisi forte paupertatem in ius vocas?
Cornelius
Quasi hoc solum sit malum, etiamsi gravissimum; vides et, opinor, sentis, ut nihil non sit adversum. Hibernis temporibus frigore concutimur; nunc aestus et caniculae rabies nos excruciat. Interdiu quidem ob annonae caritatem et nostram paupertatem fame ac siti laboramus; ut taceam interim nusquam non culices et muscas nobis obvolantes et corpusculum exsugentes; nocte vero cum cimicibus ac pulicibus bellum gerimus. Ad haec miseros exterrent iam fulgura, iam fulmina, iam tonitrua. Mox et autumnus sexcenta morborum genera effundet, nonnunquam morborum omnium pestilentissimum pestem. Adde, quod huius temporis occasione plerique nostri ordinis, dum stulti frigida lavare volunt, in rapidis et profundis fluminibus capitis iacturam faciunt.
Gulielmus
At tu naturae parum gratus incommoda quidem, quae secum adferunt aestivi menses, accurate recenses, commoda vero, quae simul praestat, praeteris.
Cornelius
Quae ea sunt, quaeso?
Gulielmus
Rogas? Primum nec igne nec vestibus admodum est opus, deinde tempus hoc tot frugum genera donat: siliginem, triticum, hordeum, tot legumina, fabas, pisa, vicias, tot poma, pira, pruna, mespila, nuces, iuglandes, avellanas, castaneas molles, racemos, super omnia vero dulcissimum mustum. An haec parva tibi videntur aestatis et autumni munera? Videris mihi ex eorum esse grege, de quibus Seneca eleganter dixit: Nemo beneficia in calendarium scribit. Postremo cogitandum semper est sic placuisse naturae conditori Deo, ut in hoc mundo nihil sit hominibus omni ex parte beatum, quo videlicet ex his mundi perturbationibus ad aliam patriam aspiremus.
| Dialogvs XXXIV |
Dialogvs XXXVI |