cōnfēstim extinxērunt, nē ab hostibus cōnspicī possent. Sīc trīs ferē hōrās in nocte obscūrā ab Americānīs fortissimē pugnātum est; tum prīmā lūce, ēruptiōne facta, in fugam coniēcērunt hostīs, oppidumque incendērunt.
Oppidō incēnsō Tecumsa, postquam rediit, cōnsilia sua perficere nūllō modō potuit; paucīs autem post mensibus, cum Americānī Britannīs bellum indīxissent, in exercitū Britannicō lēgātus factus est.
Ōlim, cum in prōvinciīs, quae ad meridiem spectant, Americānī cum Britannīs diū gessissent bellum ac saepe superātī essent, dux quīdam Americānus ad imperātōrem alium litterās mittere volēbat; at prīmō reperīrī poterat nēmō, quī eās dēferre audēret, quod undique hostēs viās obsidēbant. Postrēmō autem mulier quaedam, “Ego litterās adferam,” inquit; “quidvis audēre mālō, quam domī animō morārī suspēnsō."
Equō adductō, nūntia sine morā cōnscendit, ac, cōnfēstim profecta, in itinere ab hostibus intercepta est. Quam captam mīlitēs maximā dīligentiā custōdiērunt, dōnec mulier vocārī posset, quae litterās quaereret, sī quae forte nuntiae vestīmentis tēctae essent.
Dum vērō mulier exspectātur, nūntia litterās celeriter
