Hāc explōrātā regiōne, Curiō Uticae quoque mūnitiōnēs speculātus est; cumque animadvertisset plēnissimīs viīs undique portārī agīque multa, quae repentīnī tumultūs timōre ex agrīs in urbem cōnferēbantur, equitātum mīsit, ut praeda īnspērātā potīrētur. Simul ex urbe ēmissī sunt DC equitēs Numidae, quī agricolīs fugientibus auxiliō essent. Concurrunt equitēs inter sē; neque vērō prīmum impetum nostrōrum Numidae ferre poterant, sed interfectīs circiter CXX reliquī sē in urbem contulērunt.
Interim Mārcius nāvēs longās Uticam dēdūxerat; cuius adventū cōgnitō, Cūriō prōnūntiārī iussit onerāriīs, quae in portū ad ancoram stābant numerō circiter CC, sē in hostium locō habitūrum omnēs, quī nōn statim ad Castra Cornēlia nāvis trādūxissent. Quā prōnūntiātiōne factā, sine morā sublātīs ancorīs omnēs reliquērunt Uticam et, quō imperātum erat, trānsiērunt. Quae rēs omnium rērum cōpiā exercitum nostrum complēvit.
