Hīs rēbus gestīs, Cūriō sē in castra ad Bagradam recipit, posterōque diē exercitum Uticam dūcit et prope oppidum castra ponit. Nōndum opere castrōrum perfectō, equitēs ex statiōne nūntiant magna auxilia equitum peditumque ā rēge Iubā missa Uticam venīre; eōdemque tempore vīs magna pulveris cernēbātur, et temporis pūnctō prīmum agmen erat in cōnspectū. Quā rē nova Cūriō permōtus equitēs suōs praemittit, quī prīmum impetum sustineant; ipse, celeriter ab opere dēductis legiōnibus, aciem īnstruit.
Interim equitēs cum hostibus proelium commisērunt et, priusquam legiōnēs plānē explicārī possent, tōta auxilia rēgis, quae nūllō ordine et sine metū iter faciēbant, in fugam coniecta sunt. Equitēs hostium per lītus in oppidum properāvērunt, peditum autem magnus numerus interfectus est.
Proximā nocte centuriōnēs du ex castrīs Cūriōnis cum manipulāribus suīs duōbus et vīgintī ad Attium Vārum perfugiunt; cuī cōnfīrmant tōtīus exercitūs animōs alienōs esse
