In Britanniā Novā quondam agricolae, quī semper impetūs timēbant Indōrum, in agrōs cotīdiē sēcum arma ferre solēbant; ac prope quendam vīcum in colle ēditō [1] castellum quoque positum erat, quō[2], sī quandō[3] opus esset[4], colōnī līberōs uxōrēsque statim dēdūcerent. Quō ex castellō ōlim signum subitō datum est Indōs adesse. Hōc audītō, agricolae, equīs in agrīs sine morā[5] relictīs, ad villās cucurrērunt, et mulierēs ac līberōs quam celerrimē[6] in castellum dēdūcere coepērunt.
At vir quīdam, cui erat fīlia tantum, ad castellum cum eā pervenīre nōn potuit, priusquam[7] Indī in cōnspectum vēnērunt; itaque puellam parvam in arbore cavā collocāvit, nē hostēs eam invenīre possent, ipseque, ut auxilium cīvibus suīs ferret, per agrōs fortiter contendit.
In proeliō, quod est ibi commissum[8], ab Indīs captī, in silvās longinquās dēductī sunt agricolae paucī, in eīs[9] ille vir, dē quō modo dīxī. Oppidānī scīlicet crēdidērunt fīliam ūnā cum patre captam esse: sed ille multīs post mēnsibus
- ↑ ēditō: ēditus, -a, -um, high.
- ↑ quō: cf. quō, p. 47, l. 2.
- ↑ sī quandō: if at any time, or whenever.
- ↑ opus esset: there should be need.
- ↑ sine morā: i.e. instantly.
- ↑ quam celerrimē: cf. p. 47, l. 14.
- ↑ priusquam: i.e. antequam.
- ↑ est … commissum: i.e. commissum est.
- ↑ in eīs: cf. p. 38, l. 14.
