Pagina:Abelard Heloise Cousin - Lettres I.djvu/62

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


vehementer constringendam traderet, quid aliud agebat, quam ut volis meis licentiam penitus daret, et occasionem, etiam si nollemus, offeret, ut quam videlicet blanditiis non possem, minis et verberibus facilius flecterem ? Sed duo erant, quæ eum maxime a turpi suspicione revocabant, amor videlicet neptis, et continentiæ meæ fama præterita.

Quid plura ? primum domo una conjungimur, postmodum aniino. Sub occisione ilaque dbciplina ?, amori peuitus vacabamus, el seerelos recessus, quos amor optabat, studium lcctionis offerebal. Apertis itaquc libris, plura de amore quam dc lectione verba se in^erebant, plura eraut oscula quam senlentia ?ySaepius ad sinus quam ad libros reducebantur manus ; crebrius oculos amor in se rcflectebat quam lectio in scriptu- ram dirigebat ; quoque minus suspicionis habcrcmus, verbera quahdoque dabat amor, nou furor, gratia. non ira, quseomnium unguentorum suavita- tem transceuderciit. Quid denique ? nullus a cupidis intermissus est gradus amoris, et si quid insolitum amor excogitare potuit, cst additum. Et quo minus ista fueramus experti gaudia, ardcntius illis insistebamus, et minus in fastidium v<rtebantur/Et quo me amplius lia ?c volupta« oc upavcrat, minus philosophisc vacare poleram, el scholis operam dare. Taedio-um mihi veh menter eiat ad scholas proccdere, vel in eis morari ; paritcr et laborio- sum, quum nocturuas amor vigilias, ct diurnas studio conservarem. Quem etiam ita negligentem et tepidum lectio tuuc habcbat, ut jam nihil cx ingc- nio, sed tx usu cuncta proferrcm ; nec jam ni>i recitator pristinorum essem invenlorum, et si qua iuvenirc liceret carmina, essent amatoria, uon pliilo- sophise secreta. Quorum etiam carminuin plcraque adhuc in niultis, sicut et ipsenosti, frequentantur et decantantur regionibus, abhis maxime quos vita simul oblectat. Quantam a»itemmoestitiani,quos gemitus, quae lamenta noslri super hocscholares assumercnt, ubi videlicct hanc animimei occupa- tionem, imo perlurbationera praesensei unt, non est facile vel cogitare. P.mcos enim jam res tam manifesla decipere polerat, ac ncminem (credo) pneter eum, ad cujus igiiontiniam maxime id spectabat^ ipsnm videlicet puellas avuuculum. Cui quidem hoc quum a nonnullis tionnunquam suggestum fuisset, credere non poterat, tum, ut supra memini, propter immodera- tam suse neptis amicitiam, tum etiam proplcr anteacta ? vitae m»ae con- tinentiam coguitam. Non enim facile dc his quos plurimum diligimus turpitudinem suspicamur, nec in vehemcnti dilectionc turpis suspicionis labes potest inesse. Unde ct illnd est beati Hieronymi in epistola ad Sa- binianum : • Solemus mala domus nostra scirc novissimi, ac liberorum ac conjugum vitia, vicinis cancnlibus, ignorarc1. r Sed quod novissime