Jump to content

Pagina:Ars Memorativa (Leporeus).djvu/11

E Wikisource
Haec pagina emendata est
Fo.3.
Liber. I.
Caput Primum.

CVm neceſſe ſit rem aliquam callere volentibus preſſa & vegetiore vti memoria: haud ĩutile videbitur ſi de huiuſmodi memoria (eã in biuiũ ſecernentes) nõ nihil in luc adduxerimus, qd̓ diligentiſſimo cuiqꝫ ad facilior literarum adeption maximo eſſe poterit adiumento. In primis dãdæ ſunt terminorũ & vocabulo definitiones, quo res ia lucidior eſſe videa. Nulla eñ teſte Bald. in. l. liberti liberteqꝫ. de ope. liber. C. ſcientia cõparari põt terminorum cognitione deſita ſine qua (ſi Phõ creditur) de facili paralo. Memoria.Memoria, Tullio aſſerete, eſt vis aĩæ accepta retinens/ terita repetens/ elapſa recolligs. Quæ in natural & artificial ſecernitur. Naturalis eſt noſtris animis inſita eſt, & ſine multa cogitatiõe nata: quã naturæ quidã munus eſſe exiſtimauerunt: & totus laboslabor inanis, niſi cæteræ partes hoc velut ſpũ contineantur. Oĩs e diſciplina (vt infitinquit Quintilian) memoria cõſtat, fruſtraqꝫ docemur, ſi quicd audim terfluat. (Nã & naturali memoria percepim & ea arte memoriæ cõmdam ni prefixo ſpacio repetita fuerint fluxa velut & caduca excidt.) Et leguꝫ dicto explorũqꝫ velut quaſdã copias (quibus abundare, quaſqꝫ in prõptu ſem habetehabere debet orator) illa ead vis repręſentat: Ideo dicebat metellus numidic (Gellio teſte) rhetori cõceſſum eſſe ſenttijs vti falſis, audacib, ſubdolis, captioſis: (ſi modo veriſimiles ſint) vt poſſint ad moudos hominũ aĩos qualicunqꝫ aſtu irrepere propterea turpe eſſe ait. Oratori ſi quid in mala cauſa deſtitutũ atqꝫ ĩpugnatũ relinquat, ij uulgato vite vſu ambaſſiatores in ſubide vocan, RomanisDe ſagminibus. vide Crinitũ. in cap. iij. lib. vij. degtib herbã ſecuritatis indiciam geſtabant de qua eſt tex. melior iuris in . ſanctũ, de re diui. ff. Bar. in. l. j. ad. leg. iul. maie. & ĩ l. cõutionũ. ff. de. pac. ꝓĩde vt ad filũ te deã Artificioſa eſtArtificiosa quã confirmat inductio dam & præceptionis. Cicero memoriã menteꝫ vocitans tres partes annumerat/ memoriã/ intelligtiam/ prudtiam. Memoria eſt quã anim reperit illa fuerũt. Intelligentia eſt quam perſpicit ea ſunt. Prudtia eſt per quã aliquid futurũ videtur anteq̇ꝫ̇ factũ ſit. Vnde prudentis eſt priuſq̇ꝫ̇ aduerſa contingũt prouidere ne eueniãt. Scd̓m tñ diuerſa operationũ offi

A iij