prio ſita ſermone quotidiano & materno clauſulã ꝓferat.
SICõciones. velimꝰ meõria cõplecti cõciones vl̓ ſermões, oportet materiã diuidi in partes principales & minus principales obiecto retento cuilibet imagini ſententiam attribuendo cum repetitiõe vocali. Eadem regula auctoritates Oratorum & Poetarũ memoria teneri poſſunt. verbi gratia: ſi velim recordari auctoritatis. Non ſolũ nobis nati ſumus: ortuſqꝫ noſtri partẽ patria vendicat partẽ amici:Auctoritates. imaginabor Iconidem Spartanũ prędicantem ſe plura patrię q̇ꝫ̇ vitę debere: vel Catonem minorem: de quo ſcite canit Lucanus. Patrięqꝫ impẽdere vitam. Nec ſibi ſed toti genitum ſe credere mũdo. Summa em̃ fortitudinis laus eſt pro patria mortem obire: qd̓ docet Flaccus, dulce & decorũ eſt pro patria mori. Nec tãti vita eſſe debet vt honeſtatis gloria & verę virtutis fama amittatur. Hinc Hector ſuis turpiter ex acie fugere volentibus apud Homerũ his minatur verbis. Quẽ procul a pugna trepidantẽ forte videbo. Is canibꝰ fiet, fiet quoqꝫ vulturis eſca. Prõptiores igitur eſſe debemus (inquit Cicero) ad nr̄a pericula q̇ꝫ̇ ad cõmunia: dimicareqꝫ paratius de honore & gloria: q̇ꝫ̇ de cęteris cõmodis.Curtius. Laudatur Curtius qui ſe in foueã quæ peſtifera vrbem exhalatione inficiebat, armatũ & equitem ex aruſpicũ hariolorumqꝫ interpretatione ꝙ vaſtus ille telluris hiatus viui hominis ſepulturã expeteret, præcipitem egit: ſuoqꝫ periculo optatã vrbi & ciuibus ſalutem reſtituit. Cõmendatur rex Athenienſium Codrus:Codrus. qui cũ ingenti hoſtium exercitu Attica regio debilitata ferro igniqꝫ vaſtaret̉, accepto Appollinis oraculo ſuos victores fore ſi ipſe hoſtili manũ occideretur, depoſitis imperij inſignibus familiarẽ induit cultũ, ac pabulantũ hoſtium globo ſeſe obiecit, vnũqꝫ ex eis falce percuſſum in necem compulit ſui. Glorioſa ciuis mors ne ſubito Athenæ ruerent interitu in cinereſqꝫ verterẽtur effecit qd̓ recenſet Horatius: Codrus ꝓ patria non timiduꝫ mori.Decij. Nec minor ambobus Decijs gloria: qui oĩa in populum Romanũ ventura incõmoda in ſuũ venire caput optantes, ſe vltro pro cõmuni vtilitate deuouerunt. Vituperãdi contra ſunt (inquit Plutarchus) Callicratides & Cleombrotus: qui ne honorẽ amitterent ſuũ, neue noĩs detrimen-
