tamẽ facere nequeũt, eo ꝙ ſpũs audibilis per oppilatos neruos egredi nõ poſſit. Cõpleta autem digeſtione ſeparat̉ ſanguis: cuius pars ſuperior ſuperiora cõſcendit: groſſior vero inferiora nutrit. Similiter & calor qui fuerat circa digeſtiuã cõgregatus, & ab exterioribus ad interiora collectus, rurſus diffunditur: meatus ſpirituũ penetrat: & reſiduum vaporum conſumens viã aperit. Vnde nõnulli definiunt ſomnũ attractionem ſpirituũ ab exterioribꝰ ad interiora. Sic ſomni cauſa effectiua eſt calor & ſpirituũ in organoꝝ abſentia: & cauſa vigilię eorũdem preſentia. Sed cauſa abſentię talium multiplex eſt: ſcilicet euaporatio nutrimenti, labor, ęgritudo, infantia ſtudij attẽtio, cura, & pauor. vnde nõ immerito mortales multo ſomno vti Plat. dehortatur. Sõnus inquit multꝰ nec corporibus, nec animis, nec rebus gerendis natura conducit. Nemo quidem dũ dormit, alicuius precij eſt perinde ac ſi non viueret. Quare quicunqꝫ & viuere & ſapere cupit maxime, q̇ꝫ̇ longiſſimo tẽpore vigilet ſola ſanitatis cõmoditate ſeruata. Alexander magnus auctore Plutarcho ſe duabus potiſſimũ rebus mortalitatem imbecillitatẽqꝫ humanã intelligere alebat ſomno atqꝫ coitu: quas ſola naturę infirmitas pareret. Neceſſe tñ eſt omne animal dormire: quia omĩs potẽtia fatigabilis indiget quiete. Nec inutile erit ſeptem ſigna ſomniũ creantia a philoſopho enumerata enũciare.
A Magna comeſtione fit magnus ſomnus:Sõni ſigna quia ab ipſa fit magna euaporatio ĩ cerebrũ. ideo naturaliter ſomnus ꝓcreatur. Ex nimia em̃ comeſtiõe groſſiores fumi a ſtomacho ad caput euaporant: ac cerebro refrigerati craſſioreſqꝫ ob id facti meatus per quos ſpũs a corde ad caput aſcendunt obturant: ex qua oritur ſomnus. vnde de Polyphemo inquit Maro. Nam ſimul expletus dapibus vinoqꝫ ſepultus: Ceruicem inflexam poſuit, iacuitqꝫ per antrum. Immẽſum ſaniẽ eructans.
OMnia ſomnifera exceſſiue ſumpta aggrauãt caput: qa tunc ſpũs moti reflectuntur & repercutiuntur ad cor. vnde fit vt ebrij in molli lecto iacẽtes bene dormiant.
TErtio labores prouocant ſomnum ex eo ꝙ calefaciãt
