re & moderatio laudabilis vbiqꝫ ſeruanda eſt. Nam vt canit Flaccus. Omnibus adde modum: modꝰ eſt pulcherrima virtus. Vinum ĩmodice ſumptum vires eneruat ſtatumqꝫ mentis funditus euertit. Vnde prouerbij vice celebratur: vino ſapientiam obumbrari. Propertius.
Vino forma perit: vino corrumpitur ætas.
Vino ſæpe ſuum neſcit amica virum.
Quam ob cauſam ſolebãt cenſores Romani vinoſos ſenatu amouere. Et apud Homerum. Hector nõ vult ſibi vinũ afferri ne eneruetur: neue animꝰ ſuus ac robur eius elangueſcat. Platonica lex iubet magiſtratus quo tp̄e rem publicam adminiſtrant vino abſtinere. Idem Ariſtoteles. Euſebiꝰ & maximus medicoꝝ Galenus/ laudant Carthaginenſiuꝫ legem qua nullus in militia & caſtrenſibus rebus occupatꝰ vinum vllo tp̄ guſtare ꝑmittitur. ſed toto militię tẽꝑe aquã bibere. Vitem Anacharſis tres vias ferre dixiſſe fertur. Vnam voluptatis. vnde extat Maronianum hemiſtichium. Adſit lætitię Bacchus dator. Hinc Lycus vocabulo gręco appellat̉ Bacchus, ꝙ mentẽ corpuſqꝫ diſſoluat. Huc accedit illud Flacci ad Plãcum. Nunc vino pellite curas. Scd̓am ebrietatis. Tertiam mœroris. Vnde Horatius. Nocet empta dolore voluptas. Apulcius ait quatuor eſſe crateras vini: quarũ prima ad ſitim pertinet. Scd̓a ad hilaritatẽ. Tertia ad voluptatẽ, Quarta ad inſaniam. Vinum libidinis incẽdium eſſe inquit Hieronymus p̄cipiens virgini Euſtochio vt vinum fugiat pro veneno. Vnde Pelignus poeta ait,
Et Venus in vinis. ignis in igne fuit.
Ideo non inſcienter fabulata eſt poetarum antiquitas Priapum ex Libero patre & Venere eſſe genitum: cum hi qui vino indulgent ſint in Venerem propenſiores. Androcides ad Alexandrũ Magnũ ſcribens, his eius intemperantiã verbis increpat. Vinum potaturus Rex memento te ſanguinem terræ bibere ſicuti em̃ venenum eſt homini cicuta: ita & vinũ. Quibus præceptis ille ſi obtemperaſſet in temulẽtia amicos non interemiſſet.
TẽperãtiaTEmperantia, vt Ciceroni placet/ eſt rationis in libidinem atqꝫ alios impetus animi ſumma & moderata do
