EX antiquis annalium monumentis memorie ꝓditũ eſt Preſes equiſſime munificentiam non in creſeis opibus ac rerum copia: ſed in ſola largiẽtis animi prõptitudine verſari, Artaxerxes cm (vt Plutarchus ad Traianũ ſcribens mfit) cum ei in via obsequentanti pauper quidã & operarius homo, ambabuis aquam manibus e ꝓximo flumine hauſtã nihil aliud habens obtuliſſet: iucunde & ſuſcepit & arriſit: non rei (que donabatur) eſtimatione ſed prõpta eius qui largiebatur voluntate gratiã menſus: non igitur ingentia auri pondera nõ attalicas opes offerimus: ſed exilem de arte Memoriæ libellum excellentie tue de nobis q̇ꝫ̇ optime merite dicamus deuouemus. Multum tõ formido coꝝ aſcribi numero qui laboris ſui primitias naſo ſuſpendendas exponunt & cuantilant: naturamqꝫ ſui prtus penitere faciunt ac delectis cenſorum ſpongias aut ſatyrorũ aculeos aut venenoſa linguarũ verbera perferũt cũ nostri monumenta (ſiculis gorris hyberis ve nenijs vaniora) ad incudẽ nõdũ ſatis reuocata maturesrint. Vnum iñ eſt qd' me multis madẽtem gemitibus cõſolatum reddit: eſt neſcio cuiuſmodi genus hoim qui cũ ſint elementarn & magis rudere cũ Apuleio q̇ꝫ̇ loqui nouerint. In laudabiles lingue latine candidatos consutia (ſuis barbariſmis) inſerre nõ dubitant. Iſtiſqꝫ importunis cõmentationibus Iſagogiſqꝫ pnerilibus dilatrantes magnã doctrinae opinionem ſibi mereri vidẽtur: ſed longe ſua ſpe fallũtur: nã malo a pauculis eruditoꝝ centurijs videri. Quorum beneficio bone litere resuscitauerunt & repullulant q̇ꝫ̇ infinita idiotarũ plebecula eternis ꝓpe laudibus cõmendari. Coõpertum in ha beo neminẽ (niſi philoſophastrũ) litteris nostris fuligine indußturũ. Sed cum literarũ ſitibundus dulcorem degustarit (totis vt aſunt pedibus ac manibus) in id quod honori nostro futurũ eſt desiderabit blateret & oblatret q̇ꝫ̇tũ volet ſcio quod vbi Epimendis venenoſe loquacitatis ſomnũ indormierit. ad reſipiscendũ ſero cõsurget Phrygu more: videre m vide or in hoc ſatyrico genere peculiariter delectari totãqꝫ malefici
