miſerande puer fi qua fata aſpera rumpes. Tu marcellus eris manibus date lilia pͤ enis. Laudes ĩ p̄mo cõgreſſu nõ eſſe fundendas ẜ paulatĩ dĩgerendę. On omnia in laudẽ conducẽtia vno tantũ loco com plectemur. Sed ętatis ratiõne ꝑ omnẽ vitã digeſta paularim laudes cũ ętate creſcere demõſtrabimus Quã rem egregie ꝓ lacio archio Cicero docuit: hũc Iin buccolicis ſccutꝰ virgilius: pari ętate ⁊ lande ſaloninũ his verbis creſcentẽ inducit. At tibi prima puer nullo munuſcula cultũ. Errãtes hęderas paſſim cũ haccare fellus. Mixiaqꝫ ridẽti collocaſia fundet achanto. Et ſtatim ad maiorẽ aetatẽ veniens ait. At ſimul heronm laudes ⁊ fatta parentis iã legere: ⁊ quę ſit poſcris cognoſcete virius. Molli paulatim flaueſcet camp ari ſta. Acceſſa igitur actatis: quę ſit cuiqꝫ partis humane vite virtus De laudibus ſummis. demonſtrabitur. ¶Reſtantiſſimũ laudis genus eſt laudatos exſuꝑare hinc. M. C. ſcd̓o de oratore. Eſt ⁊ cũ cęteris pręſtan tibꝰ viris comꝑatione in laudatiõe prę. lara. hinc O luidius de leucothoc. ꝙ maier cũctas tam matrẽ filia . vicit. Et o mater pulchra filia pulchrior. Et maro prĩ A mo encid. Quarũqꝫ forma pulcherrima deiopeis. Connubio iun gã ſtabili ꝓpriãqꝫ dicabo. Sũmę autẽ laudes erũt: aut magnitudi ne pręſtãtes: aut nouitate primę: ant genere ipſo ſiugulares vt eodẽm libro Ciceronia cõſcriptũ e. en̄ Iuuat irc iugis qua nulla prio ris caſtaliã molli diuertitur orbita diuo. Taus a perſonia. Dducunť quoqꝫ laudes a ꝑſonis eximijs vdl ignotis: vt hoc priami geſtamẽ erat: ſic etiã ornatꝰ argiue belenę. Pręterea ſceptrũ Ilione qd̓ geſſerat oli maxima natarũ prĩami: Ittidẽ qui genuere beati Et mater fęlix ⁊ fortunata ꝓfecto ſi tibi qua ſororeſt. ⁊
