Jump to content

Pagina:Ars Oratoria. Ars Epistolandi. Ars Memorativa. (Publicio).djvu/111

E Wikisource
Fuit in emendando quaedam difficultas

Iacobi Publicij Florentini ars memorię fęliciter incipit primo pręfatio.

H

Aud ab re fore arbitror: ſi pręter maiorũ conſuetudin: quę plurimis ſęculis e mortaliũ vſu receſſere in mediũ nunc lucqꝫ referam. Nã ſi mentis acies animiqꝫ vis. his terrenis artubus deſtituta: intellectus admodũ voluntatis memorię lumine claruerit. hac tam corporea mole contagione obſcuro carcere merſa: nouis ceptis medicęqꝫ artis adminiculis indigens eſt. At qd̓ caduci fragiliſqꝫ corpuſculi coniunctione id luminis ei ademptũ eſt: nouis pręceptis exercitatione conſueta luce priſtinoqꝫ iubare longe lateqꝫ ſplendeſcat. Non enim ſibi ſolum ornamento verum etiam pręclaris ſtudijs bonis artibus honeſtamento: ſplendori decori eſſe poterit. Hanc nãqꝫ facultatum omniũ artium diuino humanoqꝫ ſtudio dignarũ: cõmun vti parent fidiſſimã ſeruatric: diuini humani ingenij argumentũ gloriam: muſarum matr vates noſtri dixere. Huius ſagacitate motu celeritate qua cũcta ambit ſentit mouet motu ſempiterno prędita: diuinę mentis vim intueri admirari venerari licet. Quę ſuma nos charitate complexa elingues mutoſqꝫ (vt ſabinũ: caluinum) diſertos eloqueteſqꝫ reddat. Ignarum tardum immemorqꝫ bene memorem efficit. Quę a naturaqꝫ volũt (vt Themiſtodi: diuęqꝫ mtis ſenoni) meminiſſe: datũ eſt artis exercitiũ tardis memorię pręcepta comparauerit. Nõ enim tm̃ nobis (vt platonis ſententia dictitat) nati ſumus: ſed noſtris patrię poſteris quo perbeati illi eſſe videntur qui sũmo ingenio pręditi non ſuis modo: ſed minoribus poſteris memoriã

c