pus: habitus: opinio: fama: rerum: expectatio: culgi. Ad potentiſſimas vtro quęſtiones auditorem in exordijs cauſę pręparabimus. De Narratione inuentionis parte Secunda. Arrationum genera tria ſunt. Anum quod in iudicio Scd̓m re geſta. Tertiũ exercitio cõprobať. Narratio exercitatiua Tercitatiua negociorum: ⁊ perſonarũ eſt. Negocia vero argumenta: hiſtorię: vel fabulę dicuntur. Fabula nil veritari conſonũ habet. Argumentũ verita ti conſonũ eſſe debet. Hiſtoria rerũ verarũ ẽ. NaE ratio ꝑſonis attributa: Diuerſos: ętatũ: cõdictionũ: ſexuũqꝫ affectus: referre debet. Hiſtorica narratõ Renis erit uarratio: nõ quę minus: ſcꝫ quę nõ plus AX ꝙͣ ad ſuadendum expediat dicit: Quę facium eſſe non quem admodũ factum ſit generali er exponens quod etiam non dictuꝫ eſt per ea quę cxpoſita ſunt intelligi poſſit. Apertam vero rerum geſtarum: ordo: ⁊ expoſuio Nartalio Iudicialis reddat. Arratio quę ad veritatenĩ pertinet? quid quoqꝫ loco proſit oſtendere debet Maximę probabilis eſſe po terit: Si quę veritati meſſe: ⁊ ſidẽ facere ſolent: com plectetur. Si perſonaꝝ dignitates: ⁊ cauſę factorum extabunť: Si ad corum qui ęgerint naturã: ad vulgi ⁊ corum qui audiẽt opinionẽ referenť. Si occaſione: ordine ⁊ probationũ ſcmniDe clementis narrationis nibꝰ cõrroboranť. Arratio a perſona: cauſa: loco: ⁊ tempore initiũ duceſ. Ea vel tota pro nobis: aut cõtra nos: aut ex his compoſita erit. Ero nobis cũ ratione. contranos ſinc rationẽ exponctur: ⁊ ante rem vel poſt rc̄m: vel Iarc ipſa pro noſtrę cauſę cemodo incipcre poĩcti
