De Statũ qualitatis: ¶Balitatis ſtatus duobus modis comprobať: cum partibus vel ſine partibus iuris: factum aſſeriinus. Iuris partes ſunt duę? Naturę ſcilicet: ⁊ conſuctoi dinis: Naturę ius eſt quod natura omnia animalia ☞ U docuit. huiꝰ partes ſũt obſeruantia: vindicta: veri tas: religio: ⁊ pietas. Pietas eſt per quã ſanguine cõiunctis: patrię: ⁊ beniuolis: officiũ ⁊ uiligens tribuitur cultus. Rcligio eſt quę ſuperioris cuiuſdam naturę (quã diuinam vocant) cerimoniã affert. Heritas eſt per quã immutata ea: quę ſunt aut fuerũt ant futura ſunt: dicunť. Aindicia eſt qua omnẽ quod obfuturũ ẽ deſendendo propulſatur. Obſeruantia eſt per quã homines aliqui dignitate antecedentes: cultũ quodã ⁊ honore dignanť. Conſuetudiuis ius eſt quod in morem: vſus vulgiqꝫ vetuſtas approbatio ne produxit: Eius partes ſunt par: factum: iudicatũ: ⁊ lex. Par eſt quod in omnes ęquale eſt. Pactum eſt quod inter aliquos conuenit. Iudicatum eſt de quo ſententia lata eſt. Lege ius eſt quod ĩ co ſcripto: quod populo expoſitum eſt vt obſerueť: continctur. Fine partibus iuris qualitas: per conceſſionẽ: tranſlationẽ: comparationem: remotionẽqꝫ criminis comprobať. Conceſſio eſt qua per deprecationẽ vel purgationẽ uobis ignoſci poſtulamus. Puigatio neceſſitate: furtuna vel imprudentia: haud conſulto: factũ ciſe arguit. Deprecatio licet conſulto factũ conſtat: pro priſtinis ta mẽ beneficijs: comparatiõe: tranſiatione: aut criminis remotione ignoſci poſtulat: Depręcatione vtemur: cũ ⁊ſi conſulto factuꝫ eſſe dicimus: tamen pro priſtinis beneficijs ignoſci nobis poſtulamꝰ: Ea officiorũ ratione ⁊ rebus iudicatis ignoſcendi cauſam querat: vt ſi plura aut maiora officia: ꝙͣ maleficia videbunť conſtare: Si nobilitate: officio: virtute ſe tuebiť: Si ea virtute: qua in ſe vtendũ dicit: ĩ alios vſus fuerit: Si alijs quoqꝫ ſil̓i ĩ cã ignotũ demõſtrabi mus: Si nulla ignominia iudex: ſi eum abſoluerit: notabitur: Si
