ſecũda coaugmẽtandę orãtiõis ſpecĩe exemplũ tolle. vt Ego propter magnũ Ciccronis in me amorẽ: ⁊ propter inſignes cius virtutes: atqꝫ propter magna ⁊ multa ſua benenicrita cuit plurimũ diligo. Item Ego enim cum propter magnum Ciceronis in me amorem: quem ſemper optimum fuiſſe cognoui: tum etiam ſua crga ne benemerita: quę ab ipſo quidẽ multa ⁊ magna recepi: cũ profecto mirifice diligo. Eccc quomodo oratio pręcedens ex relatiuis interpoſitis multiplicatur. Sic enim ex omnibus orationis partibus oratio multiplicari poteſt: Sed de omnibus ponere exemplaſtem et de tertia augmentandę orationis ſpecie: non tam prolixuꝫ eſt ꝙͣ laborioſum. De hoc autem relatiuorũ exemplo ⁊ alijs oratio num partibus: circa multiplicandas orationes: quomodeĩ oportune concurrant in ſuis proprijs dicetur locis. Nonum pręceptũ: Quod dignitas retum attendi debet ac naturę: vt quę in eodem genere dignitate naturę pręſtant: ea minus dignis in oratione an feferantur: vt viri fęminis: ortus occaſui: dies nocti? ſecundę res aduerſis: honeſtę turpibus. ⁊ multũ ad hunc naturę modum ſimĩ lia? Hoc verum cum aliqua verba ſeſe immediate ſequuntur: Nihil cnim impedit: ſi a ſe diſtantia fuerint: ⁊ in diuerſa orationis poſita parte: aut ad diuerſum tempus ordinẽqꝫ relata: quę minorem dignitatẽ habeant polle dignioribꝰ antefcrri. vt in hoc exemplo. Cum ingens agmen prius mulicrũ: de hinc virorũ in manus hoſtium perueniſſet: ſecuta eſt ſubito cunctis in rebus capiiuitas. Idem in ſeparatis videri multo facilius eſt. Decimũ pręceptũ Cauendum eſt ne verba in oratione ocioſa ſint: ne ſuperuacua: ne nihil agentia. quod vicium qui euitare volet: ſemꝑ genus ſuę ſpetici anteponet. vt Caſtor ⁊ pollux: fratres gemini cũ finitimis bel lum gerebãt. Suꝑuacue igiť ⁊ mepte dicereť gemini fratres. Nã cũ omẽs gemini fratres ſint: nihil upꝰ erat: cũ gemini dixiſſet fratres adilcerc. ¶ Xj. Qd̓ verba rebꝰ oẽ quibꝰ loquimur ſint accõmodata ne plus minuſve ꝙͣ dignitas rei poſtulabit ſignificare videantur.
