Nam qui agricolã illuſfrẽ: aut regem parcũ inter laudandũ appellat: non mediocriter vicium incurrit: quoniã illic adiectiuo amplio ri: hic anguſtiori ꝙͣ rei natura poſcat vtatur. ¶ Duodecimuꝫ: Qd̓ non abutamur vnius verbi ſignificatione pro altero: in quibꝰ nul la ſimilitudo reluceat. vt ſi fundũ eruditũ appelles: aut militẽ ſine ariis iuſtructum incedere ad bellum dicas. Opus itaqꝫ crit propriam ſignificationem verborum a granimaticis repetere: ⁊ rerum naturas conſulere: quis ornatus rebus de quibꝰ ſit accommodandus. ¶ Decimumtertiũ: Qd̓ inter adiectiuũ ⁊ ſubſtantiuum aliquę interponanť dictiones: quę profecto ex oĩmnibus partibꝰ grã niatĩcę orarionis cõmodiſſime ſummi poſſunt. vt Ampliſſimam. M. T. C. facultatem rationẽqꝫ dicendi ingenio ſtudio atqꝫ doctri na conſecutus eſt. Item Summã equidẽ Maria lęticiam ſuſcepit cum ſibi ab angelo filium dci ſe pariturã nunciatũ eſt. Item. Tam multa legiſti libroruꝫ volumina ꝙ in virum tanden peritiſſimum enaſiſti. Item. Magnum ſupra vires onus deſumpii: qui de rebꝰ diuinis dicturus ſum. Cauendũ tamen ne uimium abinuicem ſcparentur: ꝙ orationẽ obſcuram faciant. vt in hoc exciplo. Nulla ſatis probata apud ciues ſuos virtus eſt. Non tamen ſemper cõcinnũ eſſe videtur: ꝙ adiectiuũ a ſubſſãtiuo intermedianius: ſi me liorem pręſertim ſonoritaiẽ habere videatur vt continuo collocen tur. quod euenit potiſſimũ: ſi adiectiuũ ⁊ ſubſtantuiũ in genitiuo poſitũ: aliud adiectiuũ ⁊ ſubſtantiuũ cui ſubordinať: fuerit intclocatum. Aut enm adiectiuũ comparatiuũ vna cũ ſubſtantiuo fue rit in genitino poſitũ. Aut cum aliquã magnam alicuius rei vche mentiam imporict. Ex ctĩam aliquando adiectiuũ poſitiuũ vel ſuperlatiuũ in omnibus caſibus poſitũ decenter cõtigue traciari po teſt. Sed potiſſimũ participia omnis temporis cum in concomiiã tia vel ſubſequẽtia continentur: ſine intermediationẽ collocari ſolent. Exemplũ de adicctiuo ⁊ ſubſtantiuo in genitiuo poſito. vt eximia priſtini noſtri amoris magnitudo me vehemẽter adhortať
