omnes beniuolentię conſunctio: ⁊ clariſſimę tuę tuorũqꝫ virtutes ac etiam ampliſſima tua in me meoſqꝫ benemerita efficiunt: vt officioſa noſtra beneficiorum receptorum memoria: immoꝝalibus noſtris in nos officijs mutuo correſpondere teneatur. Ex quibus quidem onabus conſiderationibus habes: ꝙ pronomina primirina atqꝫ deriuatiua ad multiplicandas orationes plurimum valẽt: ⁊ commode rhetoricam exaugent elocutionem. De quo etiam ſequens tolle exemplum. Eximia ęquidem illa tuę liberalitatis amplitudo: ex qua me plurimum exaggeraſti: iure ipſo a me depoſtu ſare videtur: vt non ſolum res omnes meas? ſed etiam incipſum totum pro omnibus tuis commodis ⁊ omamentis exponere tenear. Pręterca ex relatiuis ſubſtantię ⁊ accidentis: noſtras aut multiplicare: aut continuare: aut variare commodiſſime orationes poſſumus: quę licet orationes ſine relatiuo proferri ſimpliditer poſſent: adiuncto tamen ſibi relatiuo longe fiunt cõploſiores longeqꝫ apertiores. Poſſemus enim ſine relatiuis nude ac ſimpliciter orationem in hunc explicare modum. Ego propter magnum Ciceronis in me amorem ⁊ propter inſignes eius virtutes; atqꝫ propter multa ⁊ magna ſua benemerita eum plurimum diligo. Sed ex felatiula ſubſtantię interpoſitis ſic multiplicari poteſt. Ego enim cum propter magnum Ciceronis in me amorem: quem ſemper oplimum fuiſſe cognoui: tum propter eius virtutes quas celeberrimas equidem ⁊ iuſignes eſſe conſpicio: tum etiam ſua ergamẽ henemerita: quę ab ipſo multa quidem ⁊ magna recepi: eum profecto mirifice diligo. Itẽ ſinc relatiuis actidentis nude ac ſimpliciter ſic dici poſſet. Cum Marcus Cato pro ſalute iuę patrię multa quidem ęgerit: non igitur immerito ipſum bonum ſemper ciuem fuiſſe dicimus. Quę oratio ex relatiuis accidentis ſit multiplicatur: Cum talem Mareus: Cato ratione reipublice. ſe ciueni ſemper pręſtiterit: qualcm benemeritę reipubiice
