nes: quę vel longlores vel cõcinniores eſſe conſtent: in finc oꝝto nis longe aptius videantur ferminari: non erit incõmodum nj alias cõmodiores victiones in fine oranonis collocemus; quas eqͥdem victiones ex omnibꝰ partibꝰ grãmaticę oratiõis verbis ⁊ interiectionibꝰ exceptis: vt in ſequẽtibus deſcriptis exemplis videre potes: apic quidẽ deſumere poteris. Exemplũ de nomine ꝓprio in fine ornãdę orationis terminato: vt Litteras tuas ad me dcnlit Antonius: quas tuo nomine mihi aſſignãdas: ſibi cõſignauera M. Tulliª. Exemplũ de appellatiuo: vt pręclariſſimas equidẽ vir tutes adamarũt ſemꝑ pręſtantiſſimi viri ⁊ officioſi homines. Ex emplũ dc appellatiuis in tus ⁊ in tio terminatis quę ęgregiã clocutionis ſuauitatẽ efficiũt: vt tanta quidẽ erat Gaſparini Barſuij ꝑgameũ. in legẽdo clocutiõis ſonoritas: ⁊ in cõmutando humani tas: vt neminẽ vnꝙͣ offendere potuiſſet. illa eius vicẽdi ac conperſandi cõmunicatio: quoniã ex eiꝰ ꝓnunciatione melle dulcior flue bat oratio. Exemplũ de nomine primitiuo in fine poſito. Tua q̄dem erga me officia ꝑ̄petuo cõmemoratũ digna id efficiũt: vt non minus te diligã ac ſi mihi ꝓprius eſſes frater. Exemplũ de oeriuatmo. Maximoꝑe te ſemꝑ adamabo: quoniã amore me ſẽꝑ obſeruaſti cõfraterno. Exemplũ pe comꝑatino in fine poſito. Non potuiſſem in rebꝰ tuis fieri diligẽtior: ꝓ quibꝰ equidẽ raniã addibui curã: vt nulla a me potuiſſet adhiberi maior. Exẽplũ de ſuper latiuo. Omnibꝰ ĩ rebꝰ ſedulo me tibi comꝑies paratiſſimũ: quoniã in omnibꝰ etiã meis cognoui te mihi ſemꝑ obſequentiſſimũ. Iteꝫ Pompeius vir in omnibꝰ rebus ſubniliter conſiderãdis fuit prudentiſſimꝰ. Item Munns hoc recepi a te ſuauiſſimũ. Exempluꝫ vbi oratio in nomẽ aliquod egregiũ ⁊ inſigne terminatur: vt Que ad me ſcribis ſunt egregia: ⁊ hoc oꝑepręciũ laudať. Similiter lau datur ſi oratio victionẽ habeat vniuerſalẽ negatiuã in ſine: vt nul lus ⁊ nemo. vel affirmatiuã: vt omnis ⁊ quilibet. Exemplũ deni gatiua. Quẽ te magis diligã habeo neminẽ. Exemplũ de affirma
