Jump to content

Pagina:Ars Oratoria. Ars Epistolandi. Ars Memorativa. (Publicio).djvu/89

E Wikisource
Haec pagina nondum emendata est

Nomni genere epiſtolarũ principio: ex his ſimilihuſqꝫ locis ducto: vl̓ genere ſpecie finibuſqꝫ exco gitato. Enunciatio in mediũ afferda : Ea ſimplex vel multiplex eſſe põt. Simplex ſimplici dupliciqꝫ cauſa contta crit. Multiplex nonnunͣ ſine cauſę approbatiõe profereť. In rebª enĩ afflictis dubis anxijs tm̄ expoſitiones afferim: pręſertĩ cũ de re fũma: nõ ſine capitis iculo ſcribem nulla cã maio explo cõfirmabim: aut mãdata nuncijs cõmittem: vt ſine iculo res nouas ſignificare poſſim. In re familiari domeſtica: ad amicos maxĩe cõſcribtes: vna dũtaxat vel nulla cauſa: enũciatio cõprobabiť. He ĩ onĩ epiſtola ſeuera gra ui: nõ mõ cauſa: ſ etĩã auctoritate: explo ſimili: cõtrarioqꝫ cnũciation noſtrã cõprobare: aduerſariorũ dilnere poterim. Inter dũ enunciatiões plurimas ſine cã inducem: quouſqꝫ ad ea quã intendim pedettĩ accedam: ac cãm afferam: quę clara: dilucida probabilis: aut neceſſaria erit: vt viros bonos: religion: r publicã colere: homin pť ign caleſcere dicemus. Rationes parũ vehementes obſcuras: quę rem potius aſtu dolo occultare ͣ iniqua purgare videnť: effugicudas cuitandas commonemus. De Complexione. ☞ Omplexio ſimplici enũciatione: cã educta: niſi artificij oſtentãdi graria cõficiať: ſuuacania diciť. Nunquã em̄ neceſſaria exiſtimať: niſi cũ enũciatio aut cauſa multiplex ceſſerit: vt ſic Igiť nec morris Ometu: nec tędio vitę: fortunę incõ nodis: etatę de crepita: aut morbo cõfect ĩterijt: ſ hoĩu malignis facinorib extinct occubuit: Eã aũt ſępe ĩ pctĩtion quandã re ſnĩa noſtra reſoluere poterimus: vt Qd̓ cu ita ſit: abs tc peto ſatis opinioni hominũ ſententĩę meę facias. Accedit nõnunͣ his partib noua ſententia: expoſitione tm̄: cauſa vna pluriſve contta: modũ fi n forſus epiſtole faciens. Diuerſimode in diuerſis ſpcciebus ſcribendum. s 4