Airgiliꝰ primo eneid̓. Acole nãqꝫ tibi inquit. Minores maiores nominibꝰ dignitatũ vocãt: virgiliꝰ eodẽ loco: ęolũ iunonẽ alloquẽtes his verbis cõmeniorat: ęolus hęc contra tuꝰ o regina quod oꝑtes explorare labor. Liberi parẽtes pictatis nomine ſic appellãt. quę te genitor ſentẽtia vertit. Iraſcẽtes ꝓprio noĩe appellant oẽs viros: Uirgiliꝰ: veſtras Eure domos: Terẽtiꝰ: ego te in priſtinum daue dedã. Amicos ⁊ leues res oramus. Maiores maioraqꝫ negocia ambimus: ſupplicamus: imploramus: que hominem remqꝫ multum exornant: rerum: perſonarum: vocabulorum: ⁊ ſententiairum: qualitate ⁊ dignitate ſcruata: plurinium exornant. In vituperando: eadẽ hęc cõuertemus. Non enĩ nominibꝰ proprijs: aut dignitatũ: ſed maledictis nominibus eos vocabimus. Sic Tu ne duos vna ſęuiſſima vippera cena? Tu ne duos? De epiſtulis Cõmendatitijs. IN eadẽ nominis appellatione: illę epiſtolę veniũt q̄ bus qui nobis chari ſũt apud amicos noſtros committunť aũt qui aliquo amoris ⁊ neceſſitudinis vi culo nobis cõiuncti ſunt: notis amicis vel affinibus conmendantur. Hę epiſtolę ⁊ſi breues admodũ etũt: arte tn referie credũť: ꝑpulchre tn̄ callideqꝫ anĩ aduertẽdũ ẽ vt ꝓ his ſcribe ⁊ cos cõmẽdare lr̄is nr̄is videamur q̄ beniuolẽtia obſeruãtia amore affinitate tribu virtute vicinitateqꝫ nobis chari eſ ſe debẽt. An̄ Terentiꝰ. iij. comedia: hĩc etiã beniuolẽtiã his elicere verbis conať. Tũ vl̓ virtus tua me vel vicinitas quã ego in ꝓpinquam parcẽ amicitię puto facit: vt te audacter moncã et fumiliariť Ad ccõuerſo Iocunda oratione: etiã integritate ingcnij: ⁊ verborum comitate penes amicos noſtros cõmiſſos facimus. Sic cĩccro ꝓ lentulo valerio. gayo appio ſcribit. Item oſtendendũ eſt virum quẽ cõmiſſum facimus. Aut gencre aut mnaiorum auctoritate nobilitate ⁊ dignitate. hęc etiam prope ipſorũ iure vendicare debuiſſe Ex vrbanitate etiã et affabilitate: conitatęqꝫ ſcrmonis eos p̄cibꝰ
