comprecatus, et Iosephi laudibus praedicatis quod fraternae iniuriae oblitus esset, mandat filiis ut Iosephi liberos Ephraimum et Manassem in suum numerum referrent et in Chananaeae terrae portionem admítterent. Iosephus filiis suis ad Iacobum adductis ut eis bene precaretur, maiorem ad dextram statuit, iuniorem ad laevam. at ille manibus decussatim puerorum capitibus impositis dextram iuniori admovet, sinistram maiori. ob quod factum a Iosepho reprehensus collocationem manuum mutare noluit: neque enim (ut Iosephus putabat) per errorem ita fecerat, hebescente ob senium ingenio, sed vatis instar futuros eventus per ambages denunabat, et salutarem crucem informabat, ac recentem populum, e gentibus conflatum scilicet, dextrum a deo iudicatum iri significabat, antiquiori, Iudaico nimirum, praeferendum. obiit Iacobus annos natus 147. Iosephus permissu Pharaonis Chebronem proficiscitur, patremque magno sumptu sepelit; et fratribus dubitantibus an cum eo reverterentur (verebantur enim ne veterem iniuriam ulcisceretur) scrupulum illum eximit. et ipse etiam moritur, expletis annis 110, cum mandasset ut populares sui ex Aeypto remigraturi sua etiam ossa in Chananaeam terram secum asportarent.
