interpretem exhibebo. Sternutatio, inquit, ſi cui evenerit, ſicut etiam ructus, non oportebit ſano proximos ciere, qui de mala edticatione ferant teftimonium. Subdit paulò poſt moderandæ ipfius rationem; Sternutationis qui conturbat ftrepitus, refpiratione leniter re-preffa ac retenta auferendus eft: bac enim ratione quam boneftiffime fieri poterit, conglobatæ fpiritus mine intus funt extinguendæ, pro-videndo ut ita tranfeat, ut etiam cæteros latere conetur, fi vi expreffus aër aliquod fecum excrementum eduxerst. Tertio illos reprehen-dit, qui in eo ipſo exclamant, Arrogantiæ autem & infolentiæ fignum eft, ipfis velle fonis aliquid addere, non autem detrabere. Quæ ut obſervanda eſſe monet Clemens ab omni-bus, qui voluerint videri bene educati effe; ita multo curatius obſervari debent ab illo, qui à morum elegantia commenda-tionem affectat: quam ſcrupuloſe verò ab oratore, quem ſternutatio non minus tur-bare, & parum quin de gradu dejicere, quàm tuſſis folet. Atque hæc quidem hoc tempore de Sternutatione, vifum eſt orbi erudito delicato-offerre. Qui ſchidas meas, ante plures annos de hoc Argumento ad -difputandum publicè propofitas legerint, mirabuntur me fententiam circa quædam, quæ pertinent ad naturalem Philofophiam mutaffe. Sed, quod ratione fuadente, veri--tate verò cogente, hocegerim, jubeo illos fecu.
