quitatis pallio prorsus occultare, nec non ex notioris historiae catalogo plane expungere sunt conati. At nescio quomodo tam dura fronte, solem luto obduci et coelum palmo contegi posse putarunt? Verum enimvero, adsunt nobis praesentissimi opitulatores, tot Graecorum, Latinorum, Germanorum, Gallorum, Ralorum, Hungarorum, Polonorum, Russorum, Sclavorum, et ipsorum Arabum atque Turcarum scriptores, qui unanimiter arreptis justae defensionis armis, adversus gannientes detractatores, certa et evidenti victoriae, atque vindictae spe, justa ineunt praelia, et nobis silentibus, atque quiescentibus, ex vetustissimis eorum armamentariis, omni armaturae cum defensivae tum offensivae, genere instructi, hujuscemodi circulatores, et alienarum laudum intempestivos osores, ad arenam invicto provocant pectore. Horum, inquam, singuli, singulorum temporum scriptores demonstrabunt, aranearum telis, non nisi musculas, et id genus infirma ac inermia posse capi insecta. Cum vero in illa inciderint aviculae, et robustioris naturae animalcula, illico disrumpi et conatus illarum irritos illi igitur ipsi firmis evincent testimoniis, (nostrum enim ne hilum volumus esse proprium) primam Romano-Moldovlachorum fundationem, ab Ulpio Trajano, magno illo et optimo imperatore extitisse. Etenim declarabunt, Moldovlachicae nationis annos, reliquis multo numerosiores, et aetatem illius multo provectiorem, aeterisque antiquiorem esse: utpote quae epochae suae, ab bine retro, supra mille sexcentis, decemque annis, initium agnoscat. Raque nullam gentium (excepta, quam superius excepimus, Germanica gente) senectute illi, aut vetustate comparari posse. Denique testificabuntur, gentem Moldavam, non ex collectanearum nationum colluvie conflatam, sed ex
