fine vocis iterantur, sic: ً ٍ ٌ et leguntur addito N: aN, iN, uN; sunt semper desinentiae nominum indeterminatorum: an accusatitivi, in genitivi, un nominativi: kalbun كَلْبٌ, canis, un cane, non “il cane”. N est elementum capitale in indeterminatione, n. 84, 85.
16. - EXEMPLA. 1 دِينٌ 2 دِينٍ 3 دِينًا 4 يَدِينُ 5 اَبَدًا 6 اَبَدَ 7 ذَابَ 8 دِيبَ 9 يَذُوبُ 10 كَلْبٌ 11 كَلْبٍ 12 كِلَابٌ 13 كُتُبٌ 14 كَاتِبًا 15 رَيْبَ 16 كِتَابٍ 17 زُورًا 18 يَرَوْنَ 19 يَزَلْ.
TRANSCRIPTIO: 1 dînun 2 dînin 3 dînan 4 yadînu 5 abadan 6 abada 7 ḏâba 8 dîba 9 yaḏûbu 10 kalbun 11 kalbin 12 kilâbun 13 kutubun 14 kâtiban 15 rayba 16 kitâbin 17 zûran 13 yarauna 19 yazal.
17.— Alius typus duarum litterarum: س. Distingauntur ope trium punctorum uni superpositorum: س; ش, aequivalet ch gallico, sc italico in lascia, sh anglico, sch germanico. En earum formas: سـ ـسـ ـس s. شـ ـشـ ـش ś.
18.— Reduplicatio litterae. Indicatur parvo signo ّ litterae reduplicandae superposito: تَبَّ tabba. Reduplicatio distinguit quosdam typos morphologicos, nn. 44, 73 III, 76, Praetera evenit quando duae litterae dentales vel alveolaeres (t, ṯ, d, ḏ, r, z, s, ś, ṣ, ḍ, ṭ, ẓ, l, n) concurrunt, quarum prima careat vocali. Tunc haec assimilatur sequen-