Immemor beneficii à Joiadà accepti, filium illius sapienter admonentem lapidibus obrui jussit.
Ipse paūlò pòst à suis in lectulo necātus, sepultūrâ regiâ caruit.
Jōæ morte regnum ad Amasiam filium devēnit; is Idumæam adortus est cum ingentibus copiis, quas magno sumptu collegerat: sed à Prophētâ admonitus est ut magis divīno auxilio quàm militum multitudini confideret.
Itaque dismissâ militum parte, parvâ manu cum hoste conflixit, et insignem victoriam eportāvit.
Deindè, elatus victoriâ, Deum deseruit; et à rege Samariæ, quem temerè lacessiverat, amisso exercitu, captus est.
Osias Amasiæ filius et successor fuit. Philistæos, Deo favente, domuit, Arabes devicit.
Posteà animum ējus invāsit superbia; mūnus sacerdōtum sibi arrogavit: thus Deo aūsus est offerre, quod sōlis sacerdotibus fas erat; quùmque a Pontifice admonitus, non paruisset, turpi morbo, quem lepram vocant, correptus est.
Quārè procuratiōnem regni coactus est relinquere Joathæ filio, qui rectè imperium administravit.
