Achas Joathæ filius in Deum impius fuit, numina gentium coluit. Rēgis exemplum brevi secuta est ipsa civitas.
Quam ob caūsam Deo invīsus, magnam cladem ab Samariæ et Syriæ regibus accēpit; nec illum calamitas ad meliōrem mentem revocāvit.
Non eum puduit ab Assyriis auxilium petere, aurumque et argentum a templo ablātum illōrum rēgi dōno mittere: vēnit rex Assyriōrum, et primùm quidem hostes ējus qui se advocaverat profligāvit, sed deindè ipsius etiam regnum vastāvit.
Ezechias singulāri pietāte floruit: statim ut regno potītus est, populum et sacerdōtes cohortatus, urbem à paternis superstitiōnibus expiāvit, templum ornavit; cæremonias, quæ jamprīdem omissæ fuerant, restituit.
Nec minor ei fuit in bello gerendo virtus quàm in religiōne tuendâ pietas: Philistæos multis præliis contudit. Judæosque à tribūtis, quæ pendēbant Assyriis, liberāvit.
Iisdem temporibus Ezechias in gravem morbum incidit: quùmque Isaīas Prophēta illi de-
