pietāte mansit: omnem suam spem in Dei auxilio posuit: iis rēbus quæ Deo placēbant animum semper intendit.
Regnāvit annos novem et viginti, quibus exactis, placidâ morte decessit. Populus eum luxit, et corpus ējus inter sepulcra avōrum regum loco editiōre collocatum est.
Ezechiæ successit Manasses, patris religiōsi filius impius. Is, relicto vēri Dei cultu, falsa numina adorāvit.
Ad impietātem accessit crudelitas; quùm enim Isaīas prophēta īram divīnam illi denunciâsset, rex furōre percitus prophētam serrâ ligneâ secāri jussit.
Necem servi sui brevi ultus est Deus: Manasses ab Assyriis victus captusque est, et in vincula conjectus.
Ibī calamitāte edoctus, scelerum veniam suppliciter à Deo petiit et impetrāvit: in regnum restitūtus, Deum piè coluit.
Amon, Manassis filius, paternam impietātem imitātus est, non vērò pœnitentiam.
