ut edicto vetāret quemquam coli, nisi se, per dies triginta.
Non paruit Daniel edicto impio; sed quotidie Deum precabātur, uti facere antè consueverat.
Explorantes eum aulici accusavērunt, rexque coactus est hominem sibi cārum objicere leonibus: nam ità lex ferēbat.
Sed feræ Daniēli pepercērunt; rexque miraculo commotus ipsos accusatōres leonibus devorandos tradidit.
Mardochæus, ūnus ex captīvis, Judæos è magno periculo liberāvit. Filiam frātris sui utrōque parente orbam, nomine Estherem, educaverat.
Hanc rex Assuērus duxerat uxōrem, et valdè diligēbat.
Erat tunc aulicus quidam apud rēgem gratiōsus, nomine Aman, qui favōre regio superbiens, adorāri se volēbat; quod facere renuens Mardochæus, grave in se odium Amānis accenderat.
Aman, ulciscendi inimici causâ, universam Judæorum gentem perdere statuit, edictumque eâ de re ab Assuēro impetrāvit.
Ubi ad aūres Mardochæi crudēle edictum per-
