28
mannus quæſt. 10. prioris partis, hinc ſequi aquei
globi rotunditatem, & obiicit; Quia etiam in plano
continuato, ſi fiat acceſſus, & receſſus ad aliquid ſupra
planum eleuatum, & fixum ac immotum manens,
angulos viſiuos acceſſu dilatari, receſſu conſtringi, & minui;
angulus vero viſiuus latior rem facit altiorem videri,
ſtrictior vero, & anguſtior depresſiorem, vt patet ex
perſpectiuis. Sunt tamen nobis certisſima argumenta
has non eſſe meras apparentias ex ſola varietate
anguli viſiui, ſed eſſe veras & reales polorum, ſeu
partium cæli, ex noſtro acceſſu vel receſſu eleuationes, &
depresſiones: Quia nimirum per hos acceſsus &
receſsus, ſecundum orbis latitudinem, horizontes ipſi
ita perpetuo mutantur, vt tota ſphæræ conſtitutio
ſimul mutetur, & aliquæ cæli partes extra horizontem
a parte anteriori emergant, aliæ à parte poſteriori ſub
horizontem demergantur. Variæ quoque poli
eleuationes veræ & reales, non dumtaxat apparentes, etiam
ſecluſo omni angulo viſiuo, arcus diurnos &
nocturnos vere, & realiter variant. Stellæ plurimæ vere, &
realiter nobis in certo ſitu globi exiſtentibus nunquã
occidunt, & illæ eædem, ſi certo ſpatio recedamus, &
occidunt & oriuntur. Sunt & innumeri effectus
realisſimi, & certisſimi, qui ex ſola vera globi rotunditate
fiunt, quos Patricius, vt & Geographiæ ignarus, non
conſiderauit, & in quibus anguli viſiui nihil habent
negotii. Addo abſurda illa maxima, ſi ſubterfugium
hoc angulorum viſiuorum locum habeat: Nam ſi
plana eſſet ſuperficies aquæ in qua nauigamus, oporteret
naues vndecumque incipiant ſuum iter, & quocumq.
tendant, ſemper aſcendere, & deſcendere. Nam
punctum I altius eſt, quam punctum H, quia remotius a
centro mundi A, & punctum R, adhuc altius, & ſic de
