47
& cur aliqua etiam aut nihil, aut parum admodum
intumeſcunt, & detumeſcunt? Reſpondeo, tractationem
illam ſimul & ſemel & intumeſcentiæ eſſe cauſam, &
detumeſcentię, per neceſſariam ſequelam. Dum enim
circulus ille luminarium trãſpolaris ad ſe trahit mare,
(non rarefactione, vt dixi, ſed vero motu locali, & aquę
a loco in locum tranſlatione) proculdubio per hanc
tractionem aqua deſerit partes ab illo circulo hinc
inde remotiores: quę deſertio fecit in partibus illis
remotioribus aquæ diminutionem, ſemper maiorem, quo
maior eſt remotio: ſicut in partibus circulo illi
proprioribus ad quas mare trahitur, per ipſam tractionem fit
intumeſcentia, cum vero aquę incremento. Vbi itaque
mare amplum eſt, vt in alto Oceano Maris pacifici,
quia ibi multum aquæ eſt, ideo circuli illi luminarium
multum trahunt. Quantitas autem maior & minor
aquę facit maiorem & minorem intumeſcentiam, &
cõſequenter etiam depresſionem. Quoniam igitur
aliqua maria ſunt ampliora, alia anguſtiora; & alia
profundiora, alia minus profunda, ideo alia plus habent aquæ
trahendæ quam alia. Sic circulo illo exiſtente in
meridiano BD, ſupra horizontem BCDE, vbi ipſe horizon
eſt pene totus aqueus, terris vix impeditus, vt in dicto
mari Pacifico, trahit aquas ex partibus Orientalibus,
& Occidentalibus, E, & C. At vero ſi ſit in meridiano
GI alterius horizontis GHIK, in quo maior pars ſit
terrea, & parum aquæ habeat: totam enim continet,
verbi gratia, Africam, & Europam: ideoque circulus
ille Lunæ, repræſentatus per lineam GI, vix habet quod
trahat, quia illæ partes terris occupantur. Idcirco ſinus
aliqui terris circumcincti, cum parum aquæ contineãt,
paruos etiam faciunt tumores; & conſequenter exigua
erunt decrementa, vbi exigua ſunt incrementa. Et ta-
